Alcazaba of Badajoz staat op plaats 2.161 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 76 van de 606 die de atlas in Spanje in kaart brengt. Gebouwd in 875, en daarmee ouder dan 94% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 85 bouwwerken in de atlas die uit de 9e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 2.402 keer geopend, meer dan 74% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 7 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Évora, 88 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
De Alcazaba van Badajoz is een oude Moorse citadel in Badajoz, Extremadura, in het westen van Spanje. De alcazaba, zoals hij er nu uitziet, werd in de 12e eeuw door de Almohaden gebouwd, hoewel er waarschijnlijk al vanaf de 9e eeuw, toen Badajoz werd gesticht, een bouwwerk stond. In de 11e en 12e eeuw was het de residentie van de heersers van de taifa van Badajoz.
In 1931 werd het uitgeroepen tot nationaal monument van Spanje.
Badajoz werd in 875 gesticht door Abd-al Rahman Ibn Marwan. Na het leiden van verscheidene opstanden werd hij uit Mérida verdreven, maar kreeg hij toestemming om een nieuwe stad te stichten. Hij bouwde een grote citadel op een heuvel die uitkeek over de nieuwe stad, waardoor Badajoz een strategische rol kreeg bij het beheersen van de doorgang van Portugal naar Centraal-Iberië.
De huidige muurlijn dateert grotendeels uit de tijd van de Almohaden, hoewel er sporen van eerder werk uit 913 en 1030 zijn; in 1169 herbouwde de Almohadische kalief Abu Yaqub Yusuf de vesting, waarmee hij haar huidige uiterlijk gaf. Abu Yahya ibn Abi Sinan voerde in de 13e eeuw de laatste islamitische restauratie uit, enkele jaren voordat de stad werd veroverd door de christelijke koning Alfonso IX van León.
Tijdens de Schiereilandoorlog (1807–1814) werd de citadel met succes bestormd door geallieerde Britse, Spaanse en Portugese troepen onder bevel van de hertog van Wellington. Als gevolg daarvan werd de Napoleontische greep op West-Spanje aanzienlijk verzwakt, en de bestorming van de Alcazaba droeg bij aan Wellingtons groeiende reputatie als succesvol veldheer.
De citadel meet 400 bij 200 meter (1.310 ft × 660 ft) en wordt in het noorden begrensd door de rivier de Guadiana en in het oosten door de bergstroom Rivillas. Torens verdedigen de minder steile delen van de hellingen en andere strategisch zwakke punten. De hele muurlijn heeft een borstwering, terwijl de barbacane en de gracht, die ooit extra bescherming boden, verdwenen zijn.
In het torengebied stond het paleis van de heren van Badajoz, met verscheidene badhuizen en moskeeën. Na de christelijke verovering werd de grootste, de Grote Moskee, omgevormd tot een kerk, Santa María de Calatrava, die tot de bouw van de huidige kathedraal als kathedraal van Badajoz fungeerde. De Grote Moskee had vijf beuken, gescheiden door bogen die op zuilen rustten, en externe steunberen.
Machinaal vertaald uit “Alcazaba of Badajoz” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →