Castello di Gamberale

Castello di Gamberale (Italiaans voor Kasteel van Gamberale) is een kasteel uit de middeleeuwen in Gamberale, provincie Chieti (Abruzzen), Italië.

Het kasteel werd rond de 12e eeuw gebouwd, samen met een aan Sint-Michaël gewijde kerk, die later de hele vesting incorporeerde. In de voorafgaande eeuw stond er al een kleine observatietoren, mogelijk Normandisch, die werd uitgebreid bij de komst van Napolitaanse baronnen uit Capua, die de monniken van Gamerrano vervingen.

Het kasteel ging over in de handen van verschillende baronnen: het was aanvankelijk eigendom van Raimondo d'Annecchino en behoorde in de 16e eeuw aan Giovanni Maria d'Annecchino. Vervolgens was het eigendom van Giovanni Crispano en werd het verkocht aan baron Giuseppe Mellucci voor 500 dukaten. Later kwam het toe aan markies Odoardo Benedetti, een edelman uit de provincie L'Aquila, en tenslotte, op 14 april 1777, kwam het in bezit van de familie Mascitelli uit Atessa, de laatste feodale heren van het gebied.

In de daaropvolgende eeuwen werd het kasteel-vesting gebruikt als gevangenis en als hoofdkwartier om de vallei te domineren. De kerk van Sint-Michaël verkeerde al in verval door de schade van de aardbeving van 1706, en de stad ontwikkelde zich verder de vallei in, rond de baronale casino Pollice en de kerk van Sint-Laurentius, die in 1709 werd herbouwd.

Tegen het begin van de 20e eeuw was het kasteel ingestort en gedeeltelijk herbouwd om een kinderdagverblijf van het Nationaal Fascistisch Instituut te huisvesten.

In 1943, tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd het bezet door de terugtrekkende nazi's op weg naar Castel di Sangro langs de Gustav-linie, en werd het een strategisch observatiepunt boven de vallei van de Sangro. Door geallieerde en Duitse bombardementen raakte de structuur beschadigd, en het gedeelte met uitzicht op de vallei van Sant'Angelo del Pesco stortte in.

De daaropvolgende aardbeving van 1984 deed de wachttoren instorten, die werd herbouwd met moderne elementen, in een poging het oorspronkelijke middeleeuwse uiterlijk na te bootsen.

Een inscriptie op de hoofdgevel vermeldt dat het kasteel in 1881 werd gerestaureerd dankzij Pasquale Bucci. Verdere restauraties volgden na de schade van de Tweede Wereldoorlog en de aardbeving van 1984, wat het kasteel zijn huidige pseudo-middeleeuwse uiterlijk gaf.

Machinaal vertaald uit “Castello di Gamberale” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Castello di Gamberale staat op plaats 6.492 van 7.044 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 416 van de 416 die de atlas in Italië in kaart brengt. Gebouwd in ca. 1150, en daarmee ouder dan 81% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 510 bouwwerken in de atlas die uit de 12e eeuw stammen. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗