Castello di Pereto

Castello di Pereto (Italiaans voor kasteel van Pereto) is een middeleeuws kasteel in Pereto, provincie L'Aquila (Abruzzen), Italië.

Het kasteel van Pereto ligt strategisch om de Piana del Cavaliere en de oude Via Tiburtina Valeria te beheersen. Het oudste deel van het bouwwerk wordt toegeschreven aan protograaf Berardo van Marsi, die in de eerste helft van de 10e eeuw op de plaats waar later de donjon van het kasteel zou staan, een toren bouwde.

Het bouwwerk werd versterkt in de tweede helft van de 11e eeuw, toen Pereto de residentie werd van Rainaldo, graaf van Marsi. Nadat Rainaldo in 1093 op de Eerste Kruistocht vertrok en vervolgens overleed, verhuisde zijn weduwe Aldegrima naar Oricola en schonk zij het kasteel van Pereto aan de abdij van Montecassino. In 1097 staat het kasteel vermeld onder de bezittingen die bij een bul van paus Urbanus II aan abt Oderisio werden bevestigd.

Na een periode van verval kwam het landgoed in 1150 in handen van de heren De Ponte en werd het tijdens het Frederik-tijdperk uitgebreid. De toevoeging van twee andere vierkante torens en verbindingsmuren in de 14e eeuw gaf ontstaan aan de structuur van een kasteel-omheining. Begin 15e eeuw werd het kasteel eigendom van de familie Orsini en werd het waarschijnlijk beschadigd door de aardbevingen van Midden-Italië op 5 december 1456.

Eind 15e eeuw overgedragen aan de familie Colonna, werd de noordtoren in de 19e eeuw gebruikt door de familie Maccafani, die deze begin 20e eeuw verkocht aan de familie Vicario. Zwaar beschadigd door de aardbeving van Avezzano in 1915, werd het kasteel in 1966 aangekocht door Aldo Maria Arena, die toezicht hield op de restauratie ervan en in 1982 een erediploma van Europa Nostra ontving voor het succes en de kwaliteit van de uitgevoerde werken. Het bouwwerk is toegankelijk voor bezoekers.

De donjon heeft een vierkante plattegrond van 11,70 meter per zijde en is 27 meter hoog. Hij telt vier verdiepingen, waar zich op de begane grond de wachtruimte, opslagruimtes en gevangenissen bevonden. De eerste verdieping diende als rechtszaal, terwijl de adellijke woning zich op de tweede en derde verdieping bevond. De bovenste verdieping werd gebruikt voor wacht en verdediging.

De tweede toren, gelegen ten noorden, heeft een zijlengte van 6,60 meter en een hoogte van 24 meter; van binnen telt hij vijf verdiepingen.

Machinaal vertaald uit “Castello di Pereto” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Castello di Pereto staat op plaats 6.183 van 7.044 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 403 van de 416 die de atlas in Italië in kaart brengt. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗