Spanje · 11e eeuw
Castle of Atienza staat op plaats 6.749 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 322 van de 606 die de atlas in Spanje in kaart brengt. Gebouwd in ca. 1050, en daarmee ouder dan 89% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 439 bouwwerken in de atlas die uit de 11e eeuw stammen. Binnen 25 km staan nog 2 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Guadalajara, 68 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Het kasteel van Atienza (Spaans: Castillo de Atienza) is een kasteel in Atienza, Spanje. Het werd in 1931 uitgeroepen tot Bien de Interés Cultural. Hoog op een rots gelegen, is het van kilometers ver te zien. Het kasteel wisselde herhaaldelijk van eigenaar tussen de moslims (Arabieren of Moren) en de Europese christenen, tot het uiteindelijk in 1085 door Alfons VI werd ingenomen.
Het kasteel ligt op de plaats van eerdere Romeinse en Visigotische versterkingen. De Moren namen het kasteel als eersten in, tot het van 870 tot 874 kortstondig overgaf aan Alfons III van Asturië, voordat het weer werd heroverd. In 967 kwam het onder controle van al-Hakam II, om vervolgens opnieuw door de christenen onder García Fernández van Castilië te worden ingenomen, tot aan de komst van Almanzor aan het einde van de 10e eeuw. In de 11e eeuw werd het een belangrijk onderdeel van de moslimverdediging langs de rivier de Duero. Nadat het in 1085 door de christelijke troepen van Alfons VI was ingenomen, werd het bij verschillende gelegenheden uitgebreid en behield het zijn belang.
Onder Jan II bezetten Navarrese troepen het kasteel met 250 ruiters, 500 voetsoldaten en artillerie. In 1487 werd Garcí Bravo de Medrano de permanente alcaide van het kasteel. Nadat het kasteel zijn strategisch belang had verloren, werd het als gevangenis gebruikt. Het werd tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog geplunderd door de Fransen.
Tegenwoordig bestaat het kasteel uit een toren en een binnenomheining van 130 bij 30 m. De boogingang wordt geflankeerd door twee vierkante torens. Er zijn twee overdekte waterreservoirs in de omheining. Op de bovenste verdieping van de hoofdtoren bevindt zich een open haard. Oorspronkelijk had het kasteel vier verdiepingen, evenals tunnels die het verbonden met kerken in de stad. Het werd beschermd door twee muren, één die de hoofdtoren met de ingang verbond, de andere die de rots zelf beschermde.
Machinaal vertaald uit “Castle of Atienza” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →