Portugal · 13e eeuw
Castelo de Castelo Branco staat op plaats 4.639 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 63 van de 212 die de atlas in Portugal in kaart brengt. Gebouwd in 1214, en daarmee ouder dan 74% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 1091 bouwwerken in de atlas die uit de 13e eeuw stammen. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Tomar, 83 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Het kasteel van Castelo Branco (Portugees: Castelo de Castelo Branco) is een Portugees middeleeuws kasteel in de burgerlijke parochie Castelo Branco, in de gelijknamige gemeente, in het district Centro van Castelo Branco. Plaatselijk bekend als de Castelo dos Templários (Tempeliersburcht), werd het romaanse kasteel in 1214 gebouwd in opdracht van koning Afonso II van Portugal.
In 1165 werd het gebied dat later Castelo Branco zou worden veroverd op de Moren en geschonken aan de Tempeliers, die destijds Vila Franca da Cardosa domineerden. Tegen 1198 herzag koning Sancho echter de schenking, zodat de helft van de landerijen van Castelo Branco onder controle van Fernando Sanches kwam. Naar het model van Ávila/Évora werd in 1213 een foral (stadsrecht) uitgevaardigd. In het jaar daarop werd Cardosa nagelaten aan de Orde van de Tempel, bevestigd in een pauselijke bul uitgevaardigd door Innocentius III (in 1245), waarin voor het eerst de naam Castelo Branco verscheen.
De eerste verdedigingsmuur werd tussen 1214 en 1230 door de Tempeliers gebouwd, waarmee zij hun verdedigingslinie uitbreidden met Tomar, Monsanto, Zêzere, Almourol en Pombal. Ergens in dat laatste jaar gaf D. Simão Mendes, meester van de Tempeliers, opdracht tot de bouw van een paleis voor zijn ridders-commandeurs.
Tegen het einde van de 13e eeuw, tijdens de regering van koning Denis, telde het kasteel vier poorten: de Gouden Poort, de Poort van Santiago, de Verradersspoort en de Pelame-poort. Halverwege die eeuw werd een tweede omwalling gebouwd, waardoor er zeven poorten ontstonden in plaats van de drie oorspronkelijke. Ergens in deze periode werd de tegen de muur aangebouwde donjon gebouwd, gefinancierd uit belastingen op graan, wijn, vlees, ziekenhuisresten, flessen en resterende gelden uit publieke testamenten, tot ongeveer 600 pond.
De eerste verwijzing naar de alcalde van het kasteel dateert uit een schenkingsakte van 1 oktober 1357, waarin Martim Lourenço de Figueiredo wordt genoemd als verantwoordelijke voor de verdedigingsstructuur. In 1408 omvatte de beschrijving van het kasteel details van drie kamers, een toren en twee paardenstallen (met eigen keuken), een veestal, schuur en wachthuis (om het zilver te bewaken). In 1422 werd een barbacane gebouwd.
Machinaal vertaald uit “Castle of Castelo Branco” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →