Kasteel van Conros

Het Kasteel van Conros (Frans: Château de Conros) is een kasteel in de Franse gemeente Arpajon-sur-Cère. Het kasteel is een beschermd historisch monument sinds 1991.

Het kasteel gaat terug tot de 13e eeuw en delen van de kelders en het gelijkvloers gaan terug tot die tijd. De noordelijke toren is het oudst. Het merendeel van de gebouwen is 16e-eeuws met enkele toevoegingen uit de 17e eeuw. Tussen de noordelijke en de zuidelijke torens ligt een woongedeelte met twee verdiepingen. Het kasteel is in privébezit.

Tekst overgenomen uit “Kasteel van Conros” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Meer uit de Engelstalige Wikipedia

Robert d'Humières, grootvader van de huidige eigenaars, werd hier geboren. Hij was een bekend literator die de werken van Rudyard Kipling naar het Frans vertaalde.

Gebouwd door Astorg d'Aurillac rond 1130, ligt de site op een rotsuitloper met uitzicht op de rivier de Cère. Later omgevormd tot een comfortabele renaissancewoning, blijft het kasteel een familiewoning. De tuinen werden in de 19e eeuw opnieuw ontworpen.

Het kasteel werd in 1230 vermeld als een super novo edificio, later als repario, en in 1269 als castrum.

Het huidige gebouw bestaat uit verschillende duidelijk te onderscheiden delen: de noordtoren (de oudste), de zuidtoren, een rechthoekige woning met twee verdiepingen, en een paviljoenvleugel met een lantaarnbekroning die een duiventil vormt. Het geheel wordt bekroond door nog een verdieping, gedragen door kraagstenen.

Het kasteel omvat delen uit verschillende periodes. In de kelders en op de begane grond zijn elementen uit de 13e eeuw te vinden, en op de eerste verdieping uit de 15e eeuw. Het grootste deel dateert uit de 16e eeuw, met ingrijpende verbouwingen in de 17e eeuw aan de bovenverdiepingen, met name de keizerlijke koepel.

Op de eerste verdieping bevindt zich een volledig beschilderde 15e-eeuwse schoorsteen afkomstig uit het Château de Branzac. Deze schoorsteen dankt zijn versiering aan kunstenaars die door Camille Carracioli, een Napolitaanse prinses en echtgenote van de heer van Branzac (1570), uit Italië werden gehaald.

De trap heeft overlopen die via twee rondbogen, gezamenlijk gedragen door zuilen met Dorische of Ionische kapitelen, toegang geven tot de treden. Elke overloop wordt overdekt door een ribgewelf.

Het met steen gedekte dak heeft een oppervlakte van 1200 m². Er zijn 70 vensters, waarvan enkele hun 18e-eeuwse houtwerk behouden.

Het Château de Conros is opengesteld voor bezoekers. Het werd op 30 september 1991 door het Franse ministerie van Cultuur toegevoegd aan de lijst van monuments historiques.

Machinaal vertaald uit “Château de Conros” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Het Kasteel van Conros staat op plaats 5.832 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 435 van de 525 die de atlas in Frankrijk in kaart brengt. Gebouwd in ca. 1130, en daarmee ouder dan 85% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 564 bouwwerken in de atlas die uit de 12e eeuw stammen. Binnen 25 km staan nog 4 andere bouwwerken uit de atlas. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗