Frankrijk · 12e eeuw
Het Kasteel van Gaillon staat op plaats 2.115 van 9.040 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 158 van de 787 die de atlas in Frankrijk in kaart brengt. Gebouwd in 1192, en daarmee ouder dan 77% van de gedateerde bouwwerken in de atlas, een van de 763 bouwwerken in de atlas die uit de 12e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 2.602 keer geopend, meer dan 75% van de atlas. Volgens Wikidata telde het monument in 2023 zo’n 15.000 bezoekers. Binnen 25 km staan nog 7 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Évreux, 20 km verderop. Dit is een van de 33 bouwwerken op de regiokaart Normandië. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.
Het Kasteel van Gaillon (Frans: Château de Gaillon) is een kasteel in de Franse gemeente Gaillon.
In 1202 verkocht koning Lodewijk IX het kasteel aan bisschop Eudes Rigaud van Rouen. Het kasteel bleef eigendom van de aartsbisschoppen van Rouen. Het verloor zijn defensieve functie en tussen 1502 en 1509 liet kardinaal Georges d'Amboise een renaissancepaleis op de plaats van het vroegere kasteel. Het paleis werd in de loop der tijden verder verfraaid, onder andere met tuinen naar ontwerp van Le Nôtre.
Het kasteel onderging vernielingen tijdens de Franse Revolutie en werd verkocht als openbaar goed. Stukken van het kasteel werden afgebroken. Tussen 1812 en 1905 was er een gevangenis in het kasteel.
Tekst overgenomen uit “Kasteel van Gaillon” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Meer uit de Engelstalige Wikipedia
Het enigszins gehavende en ontluisterde Château de Gaillon, in 1502 op oude funderingen begonnen, was het zomerverblijf van de aartsbisschop, Georges d'Amboise, kardinaal-aartsbisschop van Rouen; hij maakte van het oude château-fort een paleisachtig vroegrenaissancistisch bouwwerk van ongeëvenaarde luxe en pracht, het meest ambitieuze en belangrijke Franse bouwproject van zijn tijd. Isabella d'Este Gonzaga werd via de Mantuaanse gezant in Frankrijk op de hoogte gehouden van de vorderingen.
Toen zijn beschermheer, de hertog van Orléans, in 1498 als Lodewijk XII de troon besteeg, werd d'Amboise, die veel tijd had doorgebracht in Noord-Italië op diplomatieke missies en in 1500 onderkoning van Milaan was geweest, waar hij Leonardo da Vinci en andere kunstenaars en humanisten had ontmoet, plotseling verheven tot de hoge functie van kardinaal en eerste minister. Hij had toegang tot de architect-ingenieur Fra Giocondo, die door de koning naar Frankrijk was uitgenodigd, en tot de Italiaanse tuinarchitect Pacello da Mercogliano. Tegen 1508 waren Gaillons schitterende nieuwe vleugels en tuinen, een van de eerste renaissancebouwwerken in Frankrijk, gereed om Lodewijk XII en zijn koningin, Anna van Bretagne, te ontvangen.
De gotische vleugel die een onregelmatige buitenhof vormt, wordt betreden via een massief poortgebouw, in 1509 verbouwd, met achthoekige hoektorens en steile leien daken. De decoratieve elementen van het vlakke reliëfsnijwerk in panelen en pilasters zijn ontleend aan het klassieke repertoire. Achter deze eerste, onregelmatige hof liet kardinaal d'Amboise een vleugel bouwen, de Galerie des Cerfs met de centrale triomfpoort, de Porte de Gênes (de "Poort van Genua"), die een trapeziumvormige cour d'honneur afscheidde, omgeven door vleugels van twee verdiepingen, waarvan er twee tegenover elkaar liggen met arcaden op de begane grond. Steile leien daken werden ritmisch doorbroken door dakkapellen. In een van de hoeken stond een spiraalvormige traptoren.
De noordelijke vleugel was het nieuwe Grand'Maison, begonnen in 1502, dat de vertrekken van kardinaal d'Amboise bevatte.
Machinaal vertaald uit “Château de Gaillon” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.
Bekijk op de interactieve kastelenkaart →