Fort van Roppe

Het Fort van Roppe (eigenlijk: Fort Ney) is een fort dat deel uitmaakt van de vestingwerken van de gefortificeerde regio van Belfort in het noordoosten van Frankrijk. Het tussen 1875 en 1877 gebouwde fort staat in een bergachtige regio, die na de Frans-Duitse Oorlog ternauwernood in Franse handen bleef. Het fort speelde een beperkte rol gedurende de Tweede Wereldoorlog, en is heden ten dage verlaten.

Tekst overgenomen uit “Fort van Roppe” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Meer uit de Engelstalige Wikipedia

Fort de Roppe ligt op de top van een heuvel nabij de stad Roppe, ten noorden van Belfort. Het werd zo gesitueerd dat het, samen met het fort bij Giromagny, de weg naar Colmar controleerde, evenals de weg naar Bazel, om de flank van Fort de Bessoncourt te beschermen en Fort du Salbert te ondersteunen. Het rechthoekige fort telde aanvankelijk vijftig geschutsstukken en werd door meer dan 650 man bemand. De kanonnen stonden in de open lucht boven op de wallen en in een kazemat. In de directe omgeving van het fort lagen nog drie batterijen. De bewapening van het fort verschilde aanzienlijk van jaar tot jaar. In 1886 had het fort vier lange 155mm-kanonnen, vijf 138mm-kanonnen, negen lange 120mm-kanonnen, twee 220mm-mortieren, en verscheidene kleinere wapens.

De watervoorziening van het fort werd verzekerd door een put en een cisterne. Het kruitmagazijn kon 154 ton buskruit bevatten. De aanvankelijke bouwkosten bedroegen 1.875.917 gouden francs.

In 1889 werd net buiten de omtrek, aan de zuidwestzijde, een ondergrondse troependekking aangelegd. Vanaf 1893 werd het fort via de strategische spoorlijn Chemins de fer du Territoire de Belfort verbonden met andere forten rond Belfort. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werden onder het fort met beton beschermde ondergrondse galerijen aangelegd. Deze galerijen verbonden verschillende delen van het fort met de troependekking, die zelf ook van beton was voorzien. Verdere verbeteringen omvatten een 155 mm-kanontoren, drie mitrailleurtorens, een extra kazemat en dekkingen op de wallen. In de omgeving van het fort kwamen nog meer batterijen, een 75 mm-toren, infanteriedekkingen en een batterij met twee 155 mm-kanontorens, waarvan de laatste nooit werd voltooid. De nieuwe geschuttorens, ten oosten van het hoofdfort gelegen, werden via uitbreidingen van de ondergrondse galerijen met het hoofdfort verbonden.

In 1940 werd het fort bemand door de 7e batterij van het 159e Regiment Positieartillerie (RAP), onderdeel van het versterkte gebied Belfort onder het Franse 8e Leger, Legergroep 3. Vanaf 16 maart 1940 werd het RF Belfort het 44e Vestingcorps (CAF).

Machinaal vertaald uit “Fort de Roppe” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Het Fort van Roppe staat op plaats 4.352 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 335 van de 525 die de atlas in Frankrijk in kaart brengt. Gebouwd in 1875, en daarmee ouder dan 6% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 607 bouwwerken in de atlas die uit de 19e eeuw stammen. Binnen 25 km staan nog 2 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Mulhouse, 34 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗