Palace of Whitehall

Het Palace of Whitehall was van 1530 tot 1698 de voornaamste Londense residentie van de Engelse koningen. Tot 1529 werd die functie vervuld door het Palace of Westminster.

In 1698 werd het hele complex door een brand verwoest, uitgezonderd het Banqueting House van Inigo Jones uit 1622. Vóór de brand was de residentie uitgegroeid tot het grootste paleis van Europa, met meer dan 1500 vertrekken. Ooit was het zelfs het grootste gebouw ter wereld. De plattegrond was echter zeer onregelmatig en de samenstellende delen waren opgetrokken in verschillende verhoudingen en architecturale stijlen. Het paleis leek daardoor meer op een kleine stad dan op een apart gebouw. Beheer is sinds 2004 in handen van Historic Royal Palaces.

Het paleis gaf zijn naam aan de straat Whitehall en aan het gelijknamige administratieve centrum van de Britse regering.

Op 29 oktober 1618 werd Walter Raleigh onthoofd in het Palace of Whitehall na toestemming van koning Jacobus I.

Op 30 januari 1649 onderging Karel I hetzelfde lot. De meeste onthoofdingen vonden plaats op Tower Hill.

Tekst overgenomen uit “Palace of Whitehall” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Het Palace of Whitehall staat op plaats 71 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 10 van de 333 die de atlas in Engeland in kaart brengt. Gebouwd in 1530, en daarmee ouder dan 43% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 755 bouwwerken in de atlas die uit de 16e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 45.640 keer geopend, meer dan 99% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 25 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Londen, 1 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗