Palazzo Vecchio

Het Palazzo Vecchio (Nederlands: Oude Paleis, ook bekend als het Palazzo della Signoria of het Palazzo del Popolo zoals het in de tijd van de Florentijnse Republiek werd genoemd) was honderden jaren lang het belangrijkste gouvernementele gebouw van de stad Florence. Eerst als zetel van de Signoria, het republikeinse bestuur en later onder de Groothertogen van Toscane. Feitelijk was het overnemen en verbouwen van het Palazzo door groothertog Cosimo I een van de belangrijkste mijlpalen in de geschiedenis van de stad. In de periode 1865–1871, toen Florence de hoofdstad was van het Koninkrijk Italië, werd de mooiste zaal, de Salone dei Cinquecento als parlement gebruikt.

Het hoofdgebouw werd tussen 1298 en 1314 voor een groot gedeelte naar een ontwerp van Arnolfo di Cambio gebouwd en daarna met aanbouwen voltooid. De massieve rustica-bekleding van de gevel wordt onderbroken door marmeren tweebogenvensters en vooruitspringende rondbogen die in de bovenbouw van de toren worden herhaald. Deze toren werd op de grondslagen van een voorganger - de Faraboschi-toren - opgericht en voltooid met arcadebogen op het bovenstuk.

Cosimo I liet ook de Corridoio Vasariano aanleggen, een overdekte loopbrug die het palazzo verbindt met het Uffizi en verder via de Ponte Vecchio met het Palazzo Pitti. Door deze corridor kon men ongestoord en zelfs tijdens oproer heen en weer lopen.

Tekst overgenomen uit “Palazzo Vecchio” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Palazzo Vecchio staat op plaats 56 van 5.793 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 4 van de 350 die de atlas in Italië in kaart brengt. Gebouwd in 1299, en daarmee ouder dan 70% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 519 bouwwerken in de atlas die uit de 13e eeuw stammen. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗