Kasteel van Paphos

Het Kasteel van Paphos (Grieks: Κάστρο της Πάφου, Kastro tis Pafou) is een oud fort aan de haven van de Cypriotische stad Paphos. Het is aanvankelijk gebouwd door de Byzantijnen om de haven te verdedigen. Het werd in 1222 vernield door een aardbeving en vervolgens weer opgebouwd door de heren van Lusignan. De Venetiaanse heersers braken het weer af in 1570 en de Ottomaanse veroveraars bouwden het weer op. Het werd gebruikt als fort, als gevangenis, en de Britten gebruikten het als een opslagplaats voor zout. Tegenwoordig dient het ook als locatie voor een jaarlijks cultureel festival.

Tekst overgenomen uit “Kasteel van Paphos” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Meer uit de Engelstalige Wikipedia

Nadat de nabijgelegen vesting Saranta Kolones was verwoest door de aardbeving van 1222, werd Paphos Castle gebouwd en in de 13e eeuw uitgebreid door de Lusignans. Zij bouwden ook de zogenoemde Genuese torens. Het betreft een kasteelcomplex van twee torens, waarvan de ruïnes 80 meter (260 ft) ten oosten van het kasteel liggen, precies bij de ingang van de haven, en die als beste verdediging ervan dienden. Hoewel deze torens werden beschouwd als ondergeschikt aan het grotere kasteel, hadden ze geen contact met elkaar en vormden ze waarschijnlijk een apart kasteel. Ze ontleenden hun naam aan hun belang in de strijd tegen de Genuezen in 1373, waar ze een belangrijke rol speelden bij de verdediging van de stadshaven, aangezien de Genuezen voornamelijk een zeemacht waren. Ze waren ook van belang bij de strijd tegen het Mammelukse Sultanaat in 1426, waarbij ze zware schade opliepen.

De Genuezen bezetten het kasteel in 1373. Tijdens hun bezetting verhoogden zij de muren van het kasteel en wijzigden zij de gracht. Na deze versterkingen konden de Genuezen de Cyprioten afweren toen dezen aanvielen met belegeringstorens. De Genuese heerschappij eindigde formeel in oktober 1374, toen in Nicosia een verdrag werd ondertekend dat Cyprus, met uitzondering van Famagusta, teruggaf aan de Cyprioten. Het kasteel was een van de weinige die in 1426 niet door de Mammelukken werden ingenomen, dankzij de leiding van zijn wachtcommandant, Sforza, een felle Spaanse huurling. De Venetianen bezetten Paphos Castle vervolgens na de annexatie van Cyprus in 1489.

De Duitse reiziger Dietrich von Schachten, die Cyprus in 1491 bezocht, beweerde dat een aardbeving eerder dat jaar de oostelijke toren van het kasteel had verwoest. De westelijke toren werd vervolgens in 1570 door de Venetianen vernietigd, vlak voor de Ottomaanse invasie van Cyprus, om te voorkomen dat de Ottomanen het kasteel konden gebruiken. In 1592 herbouwden de Ottomanen de westelijke toren. Deze herbouw wordt vermeld in een inscriptie op een marmeren plaat boven de ingang van het kasteel. Tijdens de Ottomaanse heerschappij had het kasteel een garnizoen van 100 man en 12 kanonnen, die vertrokken bij de komst van de Britten in 1878.

Machinaal vertaald uit “Paphos Castle” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Het Kasteel van Paphos staat op plaats 1.152 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 2 van de 7 die de atlas op Cyprus in kaart brengt. Gebouwd in 1222, en daarmee ouder dan 75% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 861 bouwwerken in de atlas die uit de 13e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 2.828 keer geopend, meer dan 74% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 1 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Limassol, 59 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗