Kasteel Schaloen

Kasteel Schaloen is een kasteel in Oud-Valkenburg in de Zuid-Limburgse gemeente Valkenburg aan de Geul. Het kasteel is een rijksmonument. Het maakt samen met de Johannes de Doperkerk en Genhoes deel uit van het rijksbeschermd gezicht Oud Valkenburg. Het is tevens onderdeel van het Buitengoed Geul & Maas.

Tekst overgenomen uit “Kasteel Schaloen” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Meer uit de Engelstalige Wikipedia

Het kasteel ligt in de weide van de rivier de Geul, nabij het dorp Oud-Valkenburg. De gracht rond het huis wordt gevoed met water uit de Molenbeek, een Geultak die in de 16e eeuw de hoofdtak van de Geul vormde. Het kasteel ligt ten noorden van de Oud-Valkenburgerweg, de doorgaande weg van Valkenburg naar Schin op Geul.

Aan het einde van een oprijlaan komt men bij een watermolen en vervolgens, via een poortgebouw, op een plein waar het kasteel en de voorburcht liggen. De mergelstenen Schaloensmolen uit 1699 was oorspronkelijk een banmolen, maar dient tegenwoordig alleen nog als demonstratiemolen. In de kasteeltuin heeft de plaatselijke IVN-vereniging een Limburgse plantentuin aangelegd, die voor het publiek toegankelijk is.

Het rechthoekige kasteel is opgetrokken uit mergel en dateert oorspronkelijk uit de 12e eeuw. Toen was het iets kleiner. Het werd in de daaropvolgende eeuw uitgebreid, maar brandde in 1575 bijna volledig af. Op de kaart van Jacob van Deventer uit 1550 is het kasteel, met de vermelding Sloenes, duidelijk zichtbaar in zijn huidige vorm. In het midden staat een woontoren met een uitbouw als toegang. Aan beide zijden is een vleugel toegevoegd. De erkertorens dateren uit de 16e eeuw. Er ligt een brede gracht omheen.

Johan Reinier Hoen van Cartils herstelde het kasteel in 1656, na jarenlange leegstand. Een Latijnse inscriptie vermeldt dat het echtpaar Hoen van Cartils en Johanna Maria van der Merwijck het gebouw na de brand van 1575 hebben gered en hersteld. De toestand in 1656 is eveneens een rechthoekig gebouw met vier verdiepingen onder een zadeldak en een gewelfde kelder. De verschillende soorten mergel tonen aan dat er bij de diverse restauraties materialen zijn hergebruikt. Restauraties volgden in 1721 en 1738. In 1721 werd ook een tiendschuur gebouwd, die nu als hotel dienstdoet.

Na de Franse bezetting in 1814 werd het kasteel eigendom van de familie De Villers Masbourg d'Eclaye.

Machinaal vertaald uit “Schaloen Castle” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Kasteel Schaloen staat op plaats 3.639 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 33 van de 201 die de atlas in Nederland in kaart brengt. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 1.133 keer geopend, meer dan 52% van de atlas. Binnen 25 km staan nog 44 andere bouwwerken uit de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Aken, 19 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗