Varberg Vesting

Varberg Vesting is een voormalig fort in Varberg, Halland, Zweden.

Varberg Vesting werd gebouwd in 1287-1300 door Graaf Jacob Nielsen als verdediging tegen zijn eigen Deense Koning, die hem tot vrijbuiter had verklaard na de moord op Koning Erik V van Denemarken. Jacob had goede contacten met Erik II van Noorwegen, uit de vriendschap die eruit voortkwam kreeg hij Noorse assistentie bij de bouw van de vesting. De vesting viel, net als de helft van het graafschap Halland, in 1305 aan Noorwegen toe.

Koning Eriks kleindochter Ingeborg van Noorwegen erfde het gebied van haar vader koning Haakon V van Noorwegen. Zij en haar man Erik, hertog van Södermanland, formeerden een klein onafhankelijk graafschap uit hun bezittingen in Noorwegen, Zweden en Denemarken. Dit werd behouden tot de dood van Erik. Ze verbleven regelmatig op het fort. Hun zoon, de latere koning Magnus II van Zweden, kwam ook regelmatig op dit fort.

Op het einde van de 16e eeuw werd het fort ingevorderd door koning Christiaan IV van Denemarken. Echter na het Verdrag van Brömsebro in 1645 kwam het fort weer in het bezit van Zweden. Het werd daarna gebruikt als militaire bezetting tot 1830 en tevens als gevangenis van de 17e eeuw tot 1931. In de huidige hoedanigheid wordt het gebruikt als museum, bed & breakfast en tevens als privé-accommodatie.

Tekst overgenomen uit “Varberg Vesting” op Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Meer uit de Engelstalige Wikipedia

Varberg Fortress werd tussen 1287 en 1300 gebouwd door graaf Jacob Nielsen, ter bescherming tegen Erik VI van Denemarken, die hem na de moord op zijn vader, koning Erik V van Denemarken, tot vogelvrij had verklaard. Jacob had nauwe banden met koning Haakon V... eigenlijk Erik II van Noorwegen en kreeg daardoor aanzienlijke Noorse steun bij de bouw. De vesting, evenals de helft van de provincie, werd in 1305 Noors. In de veertiende eeuw werd de vesting uitgebreid met een kasteel.

Koning Eriks kleindochter, Ingeborg Håkansdotter, erfde het gebied van haar vader, koning Haakon V van Noorwegen. Zij en haar echtgenoot, hertog Erik Magnusson, vestigden een semi-onafhankelijke staat uit hun Noorse, Zweedse en Deense graafschappen, tot aan Eriks dood. Zij brachten er veel tijd door in de vesting. Hun zoon Magnus Eriksson, koning van Zweden en Noorwegen, verbleef eveneens vaak op de vesting.

Varberg werd in de 16e eeuw meermaals belegerd. Veel van de oorspronkelijke structuur ging daarbij verloren. De vesting werd eind 16e en begin 17e eeuw uitgebreid op bevel van koning Christiaan IV van Denemarken. Na de Vrede van Brömsebro in 1645 werd de vesting echter Zweeds. Zij werd tot 1830 als militaire installatie gebruikt en van eind 17e eeuw tot 1931 als gevangenis.

Tegenwoordig doet zij dienst als museum en herbergt zij enkele opmerkelijke stukken in vaste tentoonstelling: de Man van Bocksten, met de enige complete kleding uit de veertiende eeuw waarvan bekend is dat zij door één persoon werd gedragen, en de kogel die naar verluidt Karel XII van Zweden doodde. Het fort huisvest ook een bed and breakfast en particuliere accommodatie. De gracht van de vesting zou bewoond worden door een klein meermonster. In augustus 2006 beweerden enkele getuigen het monster uit het donkere water te hebben zien opduiken en een eend te hebben zien verslinden. Het wezen wordt beschreven als bruin, haarloos en met een 40 cm lange staart.

Machinaal vertaald uit “Varberg Fortress” op de Engelstalige Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Varberg Vesting staat op plaats 1.339 van 8.134 in de bekendheidsranglijst van deze atlas en op plaats 31 van de 206 die de atlas in Zweden in kaart brengt. Gebouwd in 1287, en daarmee ouder dan 67% van de gedateerde bouwwerken in de atlas — een van de 861 bouwwerken in de atlas die uit de 13e eeuw stammen. De Wikipedia-artikelen erover werden de afgelopen 60 dagen 5.767 keer geopend, meer dan 87% van de atlas. De dichtstbijzijnde dagtripgids is Halmstad, 61 km verderop. Zie hoe dat zich verhoudt in de kastelenstatistiek.

Bekijk op de interactieve kastelenkaart →

Lees het volledige verhaal op Wikipedia ↗