Alcázar de Colón

Alcázar de Colón (wym. hiszp. [alˈkasaɾ ðe koˈlon]; dosł. „Alkazar Kolumba”) to pierwszy warowny pałac europejski wzniesiony na kontynencie amerykańskim. Położony w kolonialnej dzielnicy Santo Domingo w Dominikanie, wchodzi w skład Ciudad Colonial, obiektu z Listy Światowego Dziedzictwa UNESCO. Zbudowany głównie w stylu gotyckim z wpływami renesansu, pałac wzniesiono w latach 1511–1514, lecz do połowy XVIII wieku popadł w ruinę. Pozostawał opuszczony do 1957 roku, kiedy odrestaurowano go na muzeum.

Jest jedyną znaną rezydencją członka rodu Krzysztofa Kolumba w Nowym Świecie. Pałac zamieszkiwał pierworodny syn Kolumba, Diego Colón, którego dzieci – Juana, Isabel, Luis i Christopher – urodziły się właśnie tam. Diego Colón zmarł w Hiszpanii w 1526 roku, lecz jego wdowa, María Álvarez de Toledo, pozostała w pałacu aż do swojej śmierci w 1549 roku. Trzy pokolenia rodu Kolumbów zamieszkiwały rezydencję, prawdopodobnie do końca XVI wieku.

Kolekcja gobelinów pałacu, obejmująca okres od XV do XVII wieku, jest szczególnie znacząca i wyjątkowa na Karaibach; obejmuje dzieła wykonane przez flamandzką rodzinę Van Den Hecke według kartonów stworzonych przez Charles'a Le Bruna. Alcázar jest najczęściej odwiedzanym muzeum w Santo Domingo.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Alcázar de Colón” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Alcázar de Colón zajmuje 1146. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 2. wśród 2 obiektów na Dominikanie. Data powstania — 1511, wcześniejsza niż u 44% datowanych obiektów atlasu — jeden z 755 obiektów atlasu powstałych w XVI wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 3679 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 79% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Dominikana.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗