Niemcy · XII wiek
Anebos zajmuje 5350. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 456. wśród 714 obiektów w Niemczech. Data powstania: ok. 1125, wcześniejsza niż u 84% datowanych obiektów atlasu, jeden z 763 obiektów atlasu powstałych w XII wieku. W promieniu 25 km stoi 27 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Kaiserslautern, 32 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Niemcy.
Anebos – nieistniejący już środkowy zamek z grupy trzech szczytów koło Annweiler am Trifels w Niemczech. Powstał przypuszczalnie w XII wieku (przed 1194 rokiem) do ochrony zamku Trifels i był zamieszkany przez tak samo zwanego zarządcę (von Anebos).
Skąpe pozostałości nie dają żadnego wyobrażenia o wyglądzie zamku. Fosa na południu chroniła od strony przypuszczalnego ataku. Na mocno zwietrzałej skale piaskowca zwanej „Grubą Głową” znajdowała się wieża zamkowa.
Tekst pochodzi z artykułu „Anebos” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Nazwa zamku prawdopodobnie pochodzi od niemieckiego słowa „Amboss” (kowadło).
Pozostałości zamku znajdują się na szczycie skalistego, niskiego grzbietu wzniesienia o wysokości 300 metrów (980 stóp), na wysokości 480 metrów (1570 stóp).
Anebos należy do grupy zamków, wraz z zamkiem Trifels i zamkiem Scharfenberg, położonych na skalistych wzniesieniach.
Ten typ zamku znany jest jako zamek na wzniesieniu lub zamek skalny.
Dziś zachowały się jedynie nieliczne pozostałości murów oraz cysterna. Aż do niedawnych wykopalisk archeologicznych cysternę mylnie uznawano za piwnicę. Dodatkowo na skale widoczne są ślady prac kamieniarskich.
Według badań architektonicznych, budowę zamku datuje się na początek XII wieku.
Zamek był rodową siedzibą panów von Anebos. Byli oni ministeriałami najwyższej rangi administracyjnej i podlegali bezpośrednio cesarzowi, będąc odpowiedzialnymi za system lennego posiadania zamku. Historyczne źródła dotyczące panów von Anebos pochodzą jedynie z ostatniej dekady XII wieku aż do połowy XIII wieku.
W 1194 roku cesarzowi rzymsko-niemieckiemu Henrykowi VI towarzyszył marszałek Eberhard von Anebos podczas kampanii przeciwko Włochom. Jego brat Henryk zastąpił go w 1196 roku.
Zapisy historyczne wspominają o niejakiej Elizie von Anebos jako wdowie po marszałku w latach 1234, 1250 i 1252.
Do połowy XIII wieku ród von Anebos zdaje się wygasnąć, gdyż brak jest dalszych zapisów zawierających to nazwisko rodowe.
Przypuszcza się, że lenne posiadanie zamku przeszło na rodzinę seneszala imieniem Filip I von Falkenstein.
Jego żona, Isengarda, przekazała zamek z powrotem królowi Konradowi IV Niemieckiemu.
Jest to dowód na wygaśnięcie lenna wskutek braku męskiego następcy, co wymagało zwrotu zamku królowi. Ostatni pisemny zapis dotyczący zamku pochodzi z 1266 roku.
Wykopaliska prowadzone od 2000 roku dostarczyły nowych dowodów na to, że zamek był zamieszkiwany aż do XIV wieku. Wygląda na to, że zamek został opuszczony w sposób pokojowy, gdyż nie znaleziono śladów zniszczeń wywołanych działaniami wojennymi.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Anebos Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →