Beirut Castle zajmuje 7188. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 15. wśród 17 obiektów w Libanie. Data powstania: 1183, wcześniejsza niż u 78% datowanych obiektów atlasu, jeden z 763 obiektów atlasu powstałych w XII wieku. W promieniu 25 km stoi 5 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Bejrut, 1 km stąd. Jest jednym z 105 obiektów na mapie regionalnej „Lewant”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Liban.
Zamek w Bejrucie był ważnym zamkiem krzyżowców, położonym w centrum Bejrutu, w Libanie. Wzniesiono go w większości w okresie wypraw krzyżowych, a zburzono podczas prac rozbudowy portu w Bejrucie pod koniec XIX wieku.
Mury miejskie Bejrutu wspomniał Wilhelm z Tyru w czasie pierwszego zdobycia miasta przez krzyżowców w 1110 roku. Pierwszy zamek miejski wzniesiono prawdopodobnie w latach 1183–1185, po nieudanym oblężeniu Saladyna w 1183 roku, prawdopodobnie pod przywództwem Rajmunda III z Trypolisu. Gdy Saladyn powrócił i skutecznie zdobył Bejrut w 1187 roku, zamek miejski był już dobrze udokumentowany przez kronikarzy. W 1197 roku miasto odbili krzyżowcy, a w 1198 roku przeszło ono pod władzę Jana z Ibelinu. Zamek opisał w 1212 roku Wilbrand z Oldenburga, po jego przebudowie przeprowadzonej przez Jana.
Gdy w 1291 roku wojska mamelucke zdobyły miasto z rąk krzyżowców, częściowo zburzyły fortyfikacje, jednak sułtan mamelucki Barkuk zbudował w tym miejscu nową wieżę pod koniec XIV wieku. W latach 70. XVIII wieku Ahmad Dżazzar Pasza zniszczył część zamku, po czym ponownie odbudował wieżę. W 1840 roku, podczas wojny egipsko-osmańskiej, zamek został zbombardowany i uszkodzony przez brytyjską flotę. Jak wynika z map z tego okresu, stary zamek nazywano wówczas „zamkiem lądowym”, a wieżę na wysepce – „zamkiem morskim”.
W 1887 roku, po dekadach szybkiej ekspansji gospodarczej napędzanej liberalizacją handlu i eksportem jedwabiu, gmina Bejrutu uzyskała od Imperium Osmańskiego zgodę na rozbudowę i modernizację portu w Bejrucie. Wszystkie budowle zamkowe oraz cyple, na których je wzniesiono, całkowicie zrównano z ziemią w latach 1889–1895, by wybudować drogę i linię kolejową obsługujące nowe obiekty portowe – dziś stanowiące aleję Charles'a Helou. Teren leżący u stóp zamkowego cypla stał się targiem hurtowym zboża, cukru, ryżu, kawy i herbaty, znanym jako Souk Mal-al-Qabban.
Wykopaliska prowadzone w 1995 roku, w ramach zagospodarowania Centralnej Dzielnicy Bejrutu, odsłoniły pozostałości piwnic zamku bejruckiego (lądowego).
Zamek wzniesiono na cyplu nad morzem, na północ od starożytnego tellu Bejrutu i na zachód od dzisiejszego skrzyżowania alei Charles'a Helou i ulicy Asz-Szuhada.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Beirut Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →