Bengaluru Fort

Budowę Fortu Bangalore rozpoczęto w 1537 roku jako fortu z gliny. Budowniczym był Kempe Gowda I, wasal Imperium Widźajanagar i założyciel Bangaluru. Sułtan Majsuru Hajdar Ali w 1761 roku zastąpił gliniany fort fortem kamiennym, który następnie rozbudował jego syn, Tipu Sultan, pod koniec XVIII wieku. Choć fort uszkodzono podczas wojny anglo-majsurskiej w 1791 roku, wciąż pozostaje dobrym przykładem XVIII-wiecznej fortyfikacji wojskowej. Armia Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej, dowodzona przez lorda Cornwallisa, zdobyła fort 21 marca 1791 roku podczas oblężenia Bangaluru w trzeciej wojnie majsurskiej (1790–1792).

Fort był wówczas twierdzą Tipu Sultana. Dziś główne pozostałości fortu stanowią brama Delhi przy Krishnarajendra Road oraz dwa bastiony. Marmurowa tablica upamiętnia miejsce, w którym Brytyjczycy przełamali mur fortu, co doprowadziło do jego zdobycia. Na terenie starego fortu znajduje się także Letni Pałac Tipu Sultana i jego zbrojownia. Fort posłużył jako sceneria poszukiwań skarbu w książce „Riddle of the Seventh Stone”.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Bangalore Fort” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Bengaluru Fort zajmuje 2195. miejsce na 7044 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 82. wśród 161 obiektów w Indiach. Powstał w 1537 i jest starszy niż 41% datowanych obiektów atlasu — jeden z 687 obiektów atlasu powstałych w XVI wieku. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Indie.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗