Budowę Fortu Bangalore rozpoczęto w 1537 roku jako fortu z gliny. Budowniczym był Kempe Gowda I, wasal Imperium Widźajanagar i założyciel Bangaluru. Sułtan Majsuru Hajdar Ali w 1761 roku zastąpił gliniany fort fortem kamiennym, który następnie rozbudował jego syn, Tipu Sultan, pod koniec XVIII wieku. Choć fort uszkodzono podczas wojny anglo-majsurskiej w 1791 roku, wciąż pozostaje dobrym przykładem XVIII-wiecznej fortyfikacji wojskowej. Armia Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej, dowodzona przez lorda Cornwallisa, zdobyła fort 21 marca 1791 roku podczas oblężenia Bangaluru w trzeciej wojnie majsurskiej (1790–1792).
Fort był wówczas twierdzą Tipu Sultana. Dziś główne pozostałości fortu stanowią brama Delhi przy Krishnarajendra Road oraz dwa bastiony. Marmurowa tablica upamiętnia miejsce, w którym Brytyjczycy przełamali mur fortu, co doprowadziło do jego zdobycia. Na terenie starego fortu znajduje się także Letni Pałac Tipu Sultana i jego zbrojownia. Fort posłużył jako sceneria poszukiwań skarbu w książce „Riddle of the Seventh Stone”.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Bangalore Fort” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Bengaluru Fort zajmuje 2286. miejsce na 9079 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 87. wśród 224 obiektów w Indiach. Data powstania — 1537, wcześniejsza niż u 40% datowanych obiektów atlasu — jeden z 891 obiektów atlasu powstałych w XVI wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2847 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 77% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 2 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Indie.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →