Zamek w Bochotnicy

Zamek w Bochotnicy (Zamek Esterki) – ruiny gotyckiego zamku rycerskiego zbudowanego po 1340 na lewym, stromym i zalesionym zboczu doliny Bystrej w Bochotnicy, ok. 70 m ponad doliną. Zamek i wzgórze zamkowe zostały wpisane w marcu 1970 do rejestru zabytków województwa lubelskiego pod Nr Rej. Zab. A/449.

Zamek był szlachecką własnością prywatną, przez około 150 lat służył jako ośrodek administracyjny i siedziba obronna strzegąca okolicznych dóbr i szlaku komunikacyjnego, w późniejszym okresie był miejscem schronienia rabusiów napadających okolicznych podróżnych. W XVI wieku średniowieczna twierdza została przekształcona we wczesnorenesansową siedzibę rezydencjalną. Pomimo gruntownej przebudowy zamek już w 1585 groził ruiną; przyczyną tego były następujące zmiany właścicieli, brak możliwości dalszej przestrzennej rozbudowy i dostosowania do zmieniających się potrzeb reprezentacyjnych i obronnych.

Na podstawie badań archeologicznych oraz analizy numerycznego modelu terenu, badacze przypuszczają, że przed powstaniem zamku na wzgórzu od co najmniej XIII wieku istniała drewniano-ziemna warownia lub warowny gród obronny.

Tekst pochodzi z artykułu „Zamek w Bochotnicy” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Zamek w Bochotnicy zajmuje 6032. miejsce na 7044 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 269. wśród 360 obiektów w Polsce. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Polska.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗