Czechy · XIII wiek
Zamek w Bouzovie zajmuje 790. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 14. wśród 243 obiektów w Czechach. Data powstania: ok. 1300, wcześniejsza niż u 60% datowanych obiektów atlasu, jeden z 1091 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 6418 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 89% obiektów atlasu. Według Wikidanych w 2022 roku obiekt odwiedziło około 100 000 osób. W promieniu 25 km stoi 4 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Ołomuniec, 29 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Czechy.
Zamek w Bouzovie (cz. hrad Bouzov, niem. Burg Busau) – zabytkowy średniowieczny zamek, położony w Czechach w miejscowości Bouzov na Morawach.
W obecnej formie neogotycki po przebudowie w latach 1895-1899. Od 3 maja 1958 r. chroniony jako zabytek kultury (cz. kulturní památka; nr rej. ÚSKP 20903/8-1773), zaś od 15 lipca 1999 r. jako narodowy zabytek kultury (cz. národní kulturní památka; nr rej. ÚSKP 236).
Tekst pochodzi z artykułu „Zamek w Bouzovie” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Bouzov powstał w drugiej połowie XIV wieku w celu strzeżenia szlaku handlowego z Ołomuńca do Loštic. Po raz pierwszy wzmiankowano go w 1317 roku. Pierwszymi udokumentowanymi właścicielami byli w latach 1317–1339 drobnoszlachecka rodzina Bůzów z Bludovca, od której zamek zapożyczył nazwę. Własność zamku zmieniała się później wielokrotnie, a wśród najważniejszych średniowiecznych właścicieli byli panowie z Kunštátu. Zgodnie z tradycją zamek Bouzov często łączony jest z imieniem najsłynniejszego przedstawiciela tej rodziny — Jerzy z Podiebradów urodził się w Bouzovie w 1420 roku i został koronowany na króla Czech w 1458 roku.
Jego pierwotny tytuł brzmiał Jerzy z Kunštátu i Bouzova. W 1558 roku zamek spłonął i utracił znaczną część swej majestatycznej postaci. Na przestrzeni wieków zmieniało się wielokrotnie jego właścicielstwo; zamek należał do panów z Vildenberka, margrabiego morawskiego Jobsta, rodzin Haugwitz i Podstatzky, a w 1696 roku baronię odkupił wielki mistrz zakonu krzyżackiego, reński palatyn Franciszek Ludwik Palatynatu-Neuburg.
W miarę jak kolejne rody szlacheckie przejmowały Bouzov, w podobny sposób zmieniał się jego wygląd — z wczesnogotyckiego zamku w budowlę w stylu renesansowym. W czasach panów z Bouzova zamek pełnił głównie rolę obronną i strażniczą. Składał się prawdopodobnie z wieży, wału obronnego oraz drewnianych budynków mieszkalnych. Ród Vildenberków wzniósł na zachodniej stronie kamienny dwór wyższy niż wał obronny. Już w XIV wieku zamek został znacznie rozbudowany — powstała osada z budynkami gospodarczymi, otoczona fosą i obwałowaniem, wałem z 200-stopową (61-metrową) wieżą strażniczą oraz murem fosy wzniesionym wokół zamku. Za rządów rodu Kunštátów dwór ufortyfikowano nowym połączonym wałem z dwoma bastionami, a mur fosy przebudowano, dodając pięć okrągłych bastionów. Później wzniesiono okrągły bastion działowy i naprawiono najwyższą wieżę strażniczą.
W 1408 roku zamek przeszedł w ręce Wiktoryna z Bouzova.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Bouzov Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →