Włochy · IX wiek
Castello di Pavone Canavese zajmuje 4328. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 323. wśród 555 obiektów we Włoszech. Data powstania: ok. 900, wcześniejsza niż u 94% datowanych obiektów atlasu, jeden z 85 obiektów atlasu powstałych w IX wieku. W promieniu 25 km stoi 11 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Turyn, 42 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Włochy.
Zamek Pavone Canavese (wł. Castello di Pavone Canavese) to zamek położony w Pavone Canavese, w Piemoncie, we Włoszech.
Zamek zbudowano między IX a X wiekiem, w czasie najazdów węgierskich i saraceńskich, kiedy to wokół kościoła San Pietro wzniesiono mur obronny, obejmujący kilka budynków. Ta pierwotna osada stanowiła rdzeń zamku, który służył jako twierdza pośród różnych schronień na obszarze pagórkowatym. 9 lipca 1000 roku cesarz Otton III nadał biskupowi Ivrei jurysdykcję nad okolicznym terytorium, czyniąc zamek częścią posiadłości biskupstwa.
W kolejnych stuleciach biskupi prowadzili szereg kampanii rozbudowy i fortyfikacji zamku. W XI wieku wzniesiono wieżę na planie kwadratu, natomiast w XII wieku donżon rozbudowano o nowy budynek złożony z dwóch pięter pomieszczeń. Między 1326 a 1346 rokiem dodano nowe skrzydło od strony północnej, charakteryzujące się oknami o ostrołukowych wykrojach, a jako główne wejście wzniesiono wieżę-bramę. Pod koniec XIV wieku dokonano dalszych zmian architektonicznych, w tym dodano wieże na planie koła w murze zewnętrznym oraz kolejne pomieszczenia sięgające w głąb dziedzińca.
W 1888 roku w zamku rozpoczęto prace renowacyjne pod kierunkiem architekta Alfreda d'Andrade, które ukończono później, po jego śmierci, przez jego syna Ruya d'Andrade. W 1981 roku zamek uznano za pomnik narodowy.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Pavone Canavese Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →