Castle of Alcácer do Sal zajmuje 5473. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 88. wśród 212 obiektów w Portugalii. Data powstania: ok. 1150, wcześniejsza niż u 80% datowanych obiektów atlasu, jeden z 763 obiektów atlasu powstałych w XII wieku. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Évora, 57 km stąd. Jest jednym z 48 obiektów na mapie regionalnej „Alentejo”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Portugalia.
Zamek Alcácer do Sal (port. Castelo de Alcácer do Sal) to średniowieczny zamek położony w gminie cywilnej Alcácer do Sal (Santa Maria do Castelo e Santiago) e Santa Susana, w gminie Alcácer do Sal, w portugalskim dystrykcie Setúbal.
Dominuje nad doliną rzeki Sado; wzgórze, na którym go wzniesiono, było zajmowane nieprzerwanie od VI wieku, stając się ważnym ośrodkiem miejskim i militarnym na maurytańskim półwyspie. Zamek powstał najprawdopodobniej w XII wieku, zastępując wcześniejsze, starsze fortyfikacje. Posiadał 20 wież o wysokości ponad 25 metrów (82 stopy) oraz dużą wieżę główną (donżon), a także dwie bramy od strony północnej (w tym Porta Nova na północy i Porto de Ferro na wschodzie). Wykopaliska archeologiczne prowadzone w XX wieku dowiodły, że Alcácer do Sal zbudowano w okresie kalifatu Almohadów, w czasie panowania maurytańskiego na Półwyspie Iberyjskim.
Zamek zdobyto w 1158 roku przez D. Afonsa Henriquesa, lecz w 1191 roku odbili go z powrotem Maurowie, o czym świadczy budowa pięciokątnej wieży w okresie ich okupacji.
Ostatecznie odbito go w 1217 roku przez króla D. Afonsa II, który przekazał go zakonowi Santiago. Ten wojskowy zakon religijny miał swoją siedzibę w Alcácer do Sal aż do przeniesienia jej do Mértoli. Od 1289 roku zamek i fortyfikacje odbudowywano.
W 1570 roku Rui de Salema wraz z żoną, D. Catariną de Souto Maior, założyli klasztor Nossa Senhora de Aracaeli, aby dać schronienie siostrom klaryskom. Zakonnice mieszkały wewnątrz zamku, w dawnych rezydencjach byłej komandorii zakonu Santiago oraz w Pałacu Królewskim.
Po trzęsieniu ziemi w 1969 roku obiekt uległ uszkodzeniu. Niestabilne przejścia wzdłuż murów wzmocniono w 1971 roku, wraz z ponownym utwardzeniem fundamentów, wypełnieniem pęknięć wzdłuż blanków i murów (na wzór usuniętej z miejsca konstrukcji taipa). W 1975 roku prace rozszerzono o zachodnią ścianę wieży zegarowej. Między 1982 a 1983 rokiem podjęto renowację chodników obronnych (adarve) i blanków, kontynuując odnowę murów i wieżyczek. Ta wieżyczka została natychmiast odbudowana w 1985 roku w murowanej kamiennej konstrukcji, imitującej taipa.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Castle of Alcácer do Sal” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →