Portugalia · XII wiek
Castle of Noudar zajmuje 4319. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 58. wśród 212 obiektów w Portugalii. Data powstania: 1167, wcześniejsza niż u 79% datowanych obiektów atlasu, jeden z 763 obiektów atlasu powstałych w XII wieku. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Évora, 86 km stąd. Jest jednym z 48 obiektów na mapie regionalnej „Alentejo”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Portugalia.
Zamek Noudar (port. Castelo de Noudar) to portugalski średniowieczny zamek w gminie i parafii cywilnej Barrancos, w dystrykcie Beja.
Osada (nazywana czasem Nodar lub Noudall) powstała w 1167 roku, lecz odbita została Maurom przez Gonçala Mendesa da Maię. Wykopaliska archeologiczne ujawniły ślady ludzkiego osadnictwa w tym miejscu sięgające epoki chalkolitu, obejmujące alcáçovę oraz obszary północne. Teren między wieżą główną a częścią mieszkalną nie był zajęty w okresie panowania islamskiego.
6 grudnia 1253 roku król Kastylii Alfons X (Mądry) nadał przywileje miejskie (forale) Noudar, Arouche, Aracenie, Mourze i Serpie. Ostatecznie przekazał wszystkie te ziemie swojej córce, D. Beatriz, którą wydał za pokonanego króla D. Afonsa III po jego inwazji na Portugalię. Kontrakt małżeński przywiązywał to terytorium do Portugalii, a ziemie miały wrócić do jej spadkobierców. Podczas sporu Alfonsa X z jego następcą, księciem D. Sancho, D. Beatriz oddała ziemie i siły do dyspozycji armii swojego ojca, lecz ostatecznie zostały one pokonane przez zwolenników Infanta.
Po traktacie pokojowym z 1295 roku między królem D. Dinisem a królem D. Fernandem IV (spadkobiercą D. Sancha), Noudar wróciło pod koronę Portugalii. Wkrótce, 16 grudnia 1295 roku, Dinis podpisał nowy przywilej dla Noudar, ostatecznie jednak przekazał te ziemie zakonowi z Aviz (25 listopada 1307 roku), po tym jak zdecydował, że zakonnice i mistrz D. Lourenço Afonso mieli zapewnić zasiedlenie regionu poprzez budowę zamku, murów i twierdzy. Aby dalej wspierać osadnictwo wzdłuż granicy, 16 stycznia 1308 roku król Dinis zwolnił mieszkańców miasta z długów, przyznał łaski mistrzom z Avis (za pomoc w rolnictwie oraz wsparcie wasali w poprzednich czterech latach), przejął od nich plony z komend zakonu i ustanowił na kolejne pięć lat couto pod ochroną królewską.
Napis na kamiennej tablicy, pierwotnie umieszczonej na wieży głównej (dziś zaginionej, lecz wspomnianej przez Gustava de Matosa Sequeirę), głosił, że D. Lourenço Afonso, mistrz zakonu z Avis, otrzymał od D. Dinisa rozkaz założenia zamku i miasta Noudar.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Castle of Noudar” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →