Hiszpania · XVI wiek
Castle of the Marquises of the Vélez zajmuje 2647. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 97. wśród 606 obiektów w Hiszpanii. Data powstania: 1506, wcześniejsza niż u 42% datowanych obiektów atlasu, jeden z 887 obiektów atlasu powstałych w XVI wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1140 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 54% obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Murcja, 91 km stąd. Jest jednym z 123 obiektów na mapie regionalnej „Andaluzja”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Hiszpania.
Castillo de Vélez-Blanco to niezwykły przykład hiszpańskiego zamku renesansowego. Znajduje się w miejscowości Vélez-Blanco, w prowincji Almería, we wspólnocie autonomicznej Andaluzji, w Hiszpanii.
Zbudował go Pedro Fajardo y Chacón po tym, jak Królowie Katoliccy nadali mu tytuł I markiza de los Vélez po wojnie o Grenadę. Prace rozpoczęto w 1506 roku, a ukończono w 1515. Uczestniczyli w nich florentyńczyk Jacopo Florentino oraz Martín Milanés, którzy pracowali też przy Kaplicy Królewskiej w Grenadzie. Zamek zbudowano na fundamentach wcześniejszego maurytańskiego zamku, wzniesionego na wzgórzu górującym nad miastem, przy czym do nowej budowli wykorzystano tylko cysternę i część murów zamkowych. Prace rozpoczęto w stylu późnogotyckim, szybko przechodząc do wczesnorenesansowego, i choć z zewnątrz przypomina zamek, wewnątrz zbudowano go jako wykwintny pałac.
Jego najbardziej niezwykłą cechą jest patio, zachowane w Metropolitan Museum of Art. Wpłynęło ono także na patio pobliskiego zamku La Calahorra, wzniesionego przez Rodriga Díaza de Vivara y Mendozę, I markiza Cenete, a oba te patia uznawane są dziś za najlepsze przykłady wczesnego renesansu w Hiszpanii. Dziś jego stołp, Torre del Homenaje, jest wyjątkowym elementem, mierzącym ponad 65 stóp (20 m) wysokości, symbolicznym elementem zamku i znakiem władzy nad majątkiem bogatego arystokraty. Kamienna konstrukcja posiadała drewniane schody, które w razie zagrożenia można było usunąć, izolując górny poziom jako ostatnią linię obrony. Blanki zamku wieńczy wielka liczba elementów dekoracyjnych.
W 1764 roku markiz de los Vélez podarował działo na dzwony kościoła w Vélez Rubio. Odtąd majątek popadał w zaniedbanie, w czasie wojny na Półwyspie Iberyjskim bogate wnętrze padło ofiarą grabieży, a w XIX wieku patio wykorzystywano do przechowywania zboża i trzciny, jak wynika z dokumentu przechowywanego w bibliotece Fundacji Medina Sidonia.
W 1931 roku wpisano go na listę hiszpańskich dóbr o znaczeniu kulturowym (Bien de Interés Cultural). Budynek był etapami restaurowany w drugiej połowie XX wieku, w tym podłogi wież. Na początku XX wieku jego cenne przedmioty sprzedano przez właścicieli, głównie francuskim handlarzom antyków.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Castillo de Vélez-Blanco” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →