Castle of Zorita de los Canes-Alcazaba de Zorita zajmuje 6721. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 317. wśród 606 obiektów w Hiszpanii. Data powstania: 853, wcześniejsza niż u 94% datowanych obiektów atlasu, jeden z 85 obiektów atlasu powstałych w IX wieku. W promieniu 25 km stoi 3 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Guadalajara, 41 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Hiszpania.
Zamek Zorita de los Canes – Alcazaba de Zorita (hiszp. Castillo de Zorita de los Canes-Alcazaba de Zorita) to zamek położony w Zorita de los Canes w Hiszpanii. W 1931 roku uznano go za Bien de Interés Cultural.
Twierdza w Zorita została wzniesiona na skalistym wzgórzu z rozkazu emira Muhammada I Kordobańskiego na początku jego panowania, w roku 852, w celu obrony przeprawy przez rzekę Tag na terenie cory Santaver. Ze względu na piaskowcowy charakter skały, na której stoi, musiała zostać przebudowana już od samego początku – pierwsza taka przebudowa datowana jest na rok 853. Z tego okresu zachował się do dziś podkowiasty łuk przy wejściu do cytadeli.
Cytadela była ośrodkiem różnych powstań przeciwko władzy emira kordobańskiego, jak to przeprowadzone przez Umara ibn Hafsuna w 886 roku, który wyruszył z Zority, by złupić Toledo. Abd ar-Rahman III również wykorzystał cytadelę Zority w swojej kampanii odzyskania cory Santaver w 924 roku, a przez kolejne lata była ona ośrodkiem powstań przeciwko kalifowi Kordoby.
W połowie XI wieku Al-Mamun z Toledo przekazał miasto Guadalajara oraz dużą część La Alcarrii, w tym obszar Zority, Alfonsowi VI Leońskiemu i Kastylijskiemu, aby pomóc mu objąć tron Kastylii w walce z bratem, Sanchem II Kastylijskim i Leońskim, dzięki czemu miasto przeszło w ręce kastylijskie, gdy tylko Alfons objął tron w 1072 roku. W 1097 roku Alfons VI mianował Álvara Fáñeza namiestnikiem Zority, choć w 1110 roku poniósł on porażkę w starciu z wojskami almorawidzkimi, które później odzyskały cytadelę. W 1124 roku została zdobyta przez zakon templariuszy w imieniu Królestwa Kastylii, które z trudem utrzymywało ją przeciwko wojskom almohadzkim.
W 1174 roku Alfons VIII Kastylijski przekazał twierdzę w Zorita nowo powstałemu zakonowi Calatrava, który wykorzystywał ją nadal jako bastion przeciwko coraz rzadszym najazdom andaluzyjskim, a w 1180 roku nadał Zoricie przywilej miejski, obejmujący prawo pontazgo, czyniąc z miasta chroniony punkt przeprawy pod ochroną zamku.
W obrębie murów cytadeli zakon Calatrava wzniósł pewne budynki klasztorne, które na początku XIII wieku stały się ośrodkiem zakonu.
Cytadela była głównym schronieniem zakonu Calatrava po jego klęsce w bitwie pod Alarcos w 1195 roku, skąd zakon się odbudował.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Castle of Zorita de los Canes-Alcazaba de Zorita” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →