Pałac Katarzyny w Moskwie

Pałac Katarzyny (ros. Екатерининский дворец) – neoklasycystyczna rezydencja Katarzyny II, nad brzegiem rzeki Jauza, w Lefortowie, w Moskwie. Nie powinien być mylony z bardziej znanym Pałacem Katarzyny w Carskim Siole.

Rezydencja jest również znana jako Pałac Gołowina, po jej pierwszym właścicielu, hrabim Fiodorze Gołowinie, pierwszym kanclerzu Imperium Rosyjskiego. W 1731 roku imperatryca Anna zleciła Francesco Bartolomeo Rastrelli, aby zastąpił Pałac Gołowina barokową rezydencją, znaną później jako Annenhof. Było to ulubione miejsce zamieszkania Anny. Rezydencja składała się z dwóch drewnianych dwupiętrowych budynków: Pałacu Letniego, Pałacu Zimowego oraz ogromnego sadu. Pałac Letni został opuszczony po pożarze w 1746 roku. Pałac Zimowy spłonął w 1753 roku i na jego miejscu wzniesiono nowy drewniany w przeciągu sześciu tygodni. Pracował nad nim architekt D.W. Uchtomskij.

Katarzyna II nakazała rozbiórkę zniszczonego Letniego Pałacu w latach 60 XVIII. W 1773 roku zaczęto budowę nowej rezydencji w stylu neoklasycystycznym pod architektonicznym nadzorem: Karl Blank, Giacomo Quarenghi i Francesco Camporesi. Prace trwały 25 lat.

Text adapted from “Pałac Katarzyny w Moskwie” on Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Pałac Katarzyny w Moskwie zajmuje 2005. miejsce na 3813 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 56. wśród 67 obiektów w Rosji. Powstał w 1797 i jest starszy niż 14% datowanych obiektów atlasu — jeden z 274 obiektów atlasu powstałych w XVIII wiek. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Rosja.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗