Francja · XVIII wiek
Château de Bellevue zajmuje 2516. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 196. wśród 787 obiektów we Francji. Data powstania: 1750, wcześniejsza niż u 16% datowanych obiektów atlasu, jeden z 685 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 3030 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 78% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 48 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Paryż, 10 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Francja.
Château de Bellevue (fr. [ʃɑto d(ə) bɛlvy]; „zamek Bellevue”) był niewielkim zamkiem wzniesionym dla pani de Pompadour w 1750 roku. Zbudowano go na rozległym płaskowyżu w Meudon, nad zboczem z widokiem na Sekwanę na wschodzie, ale został zburzony w 1823 roku i niewiele z niego pozostało.
Z inicjatywy Ludwika XV Charles François Paul Le Normant de Tournehem, directeur général Bâtiments du Roi, wynegocjował zakup terenu od kilku właścicieli, położonego między królewskimi zamkami w Meudon i Saint-Cloud. Ange-Jacques Gabriel, Premier architecte du Roi, zaproponował budowę domu rozrywkowego, który miał nosić nazwę „Bellevue”, nawiązującą do widoków na Sekwanę.
W 1749 roku Ludwik przekazał ziemię pani de Pompadour, która zleciła budowę swemu architektowi, Jeanowi Cailleteau (zwanemu „Lassurance młodszym”), wspieranemu w pracach ogrodowych przez Jeana-Charles'a Garniera d'Isle. Prace ukończono szybko, mimo konieczności wykonania głębokich fundamentów. Zatrudniono 800 robotników, często w obecności Ludwika, a budynek ukończono w 1750 roku.
Pani de Pompadour zleciła François Boucherowi namalowanie Toalety Wenus do swojej garderoby w Bellevue. Pompadour była patronką Bouchera od 1747 roku aż do swej śmierci w 1764 roku.
Château de Bellevue stanowi ważny etap w ewolucji francuskiego zamku. Był to budynek stosunkowo skromny, bardziej przypominający dom zamożnego szlachcica niż zamek królewski, co odzwierciedlało jego rolę intymnego miejsca spotkań króla Ludwika i pani de Pompadour. Budynek był niemal kwadratowy, z dziewięcioma przęsłami od frontu i sześcioma po bokach. Miał dwie kondygnacje, w formie typowej dla modnych „wiejskich domków”, takich jak te w Petit Trianon. Każda elewacja zwieńczona była prostym trójkątnym tympanonem, zdobionym płaskorzeźbą. Między przęsłami na pierwszym piętrze umieszczono popiersia, w większości cesarzy rzymskich.
Ze względu na niewielki rozmiar głównego budynku niewielkie budynki wokół dziedzińca po zachodniej stronie mieściły służby domowe. Po zachodniej stronie rozciągał się obszerny formalny parter, z alejkami schodzącymi po stoku do Brimborion nad brzegiem Sekwany po wschodniej stronie.
W 1750 roku pani de Pompadour nabyła niewielki budynek u podnóża stoku, nad brzegiem Sekwany, zwany Brimborion (fr. drobiazg), połączony z nową rezydencją poprzez ogrody.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Château de Bellevue” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →