Francja · XVII wiek
Château de Choisy zajmuje 2044. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 152. wśród 787 obiektów we Francji. Data powstania: 1678, wcześniejsza niż u 23% datowanych obiektów atlasu, jeden z 710 obiektów atlasu powstałych w XVII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1780 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 66% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 41 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Paryż, 11 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Francja.
Château de Choisy było francuską rezydencją królewską w gminie Choisy-le-Roi w departamencie Val-de-Marne, niedaleko Paryża. Gmina otrzymała swą obecną nazwę od Ludwika XV, gdy kupił on posiadłość Choisy wraz z zamkiem w październiku 1739 roku.
Teren ten został zakupiony na długo przed 1680 rokiem przez kuzynkę pierwszego stopnia Ludwika XIV, Annę Marię Ludwikę Orleańską, księżną Montpensier, zwaną „La Grande Mademoiselle”. Zapłaciła za posiadłość 40 000 liwrów i, jak sama zapisała w swoich Mémoires, usunęła istniejący corps de logis, po czym kazała zbudować nowy dom według planów Jacques'a Gabriela – „który zbudował mój dom według mojego upodobania” – zauważyła panna Montpensier – „bez żadnej ozdoby ani 'architektury'”, co pomijało jednak rzeźbiarskie zdobienia na tympanonie autorstwa Étienne'a Le Hongre'a.
Zamek Choisy otoczony był rozbudowanym zespołem ogrodów zaprojektowanych przez André Le Nôtre'a. Wezwano go, zanim usunięto jeszcze istniejące budynki, a on uznał teren za zbyt zamknięty gęstymi lasami: „Widziało się tam brzeg rzeki jedynie jak przez lukarnę” – powiedział królowi, który przekazał tę uwagę dalej – i doradził pannie de Montpensier, by w tej „szpetnej sytuacji” zacząć od „zrównania z ziemią wszystkich znajdujących się tam lasów”. Widok na rzekę był rzeczą najważniejszą, a panna de Montpensier obliczyła to z korzyścią dla siebie: „Ponieważ kazałam zbudować dom po to, by przebywać w nim latem, podjęłam kroki, aby móc widzieć rzekę w porze roku, gdy jest najniższa; ze swojego łóżka widzę ją i wszystkie przepływające łodzie”.
Zaginiony zamek znany jest dziś dzięki rycinom Pierre'a-Jeana Mariette'a, Gabriela Perelle'a i Pierre'a Aveline'a. Jego wnętrza zostały dobrze opisane w Mémoires Wielkiej Mademoiselle.
Zamek przeszedł w 1693 roku na Wielkiego Delfina, który wprowadził pewne zmiany we wnętrzach (Kimball 1943, s. 51), zanim wymienił go w 1695 roku na Meudon, łatwiej dostępne z Wersalu.
W 1716 roku został sprzedany Marii Annie Burbon (1666–1739), wdowie po księciu Conti, uprawomocnionej córce Ludwika XIV i Louise de la Vallière. Po jej śmierci w 1739 roku został sprzedany królowi, wówczas już Ludwikowi XV.
Pomimo utraty bezpośrednio otaczających lasów na rzecz parterów z Sekwaną jako tłem oraz gajów ozdobionych rzeźbami, polowanie w sąsiednim lesie Sénart, pierwotnym powodzie zakupu Choisy przez króla, było dobre.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Château de Choisy” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →