Zamek Kérouzéré zajmuje 3795. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 299. wśród 787 obiektów we Francji. Data powstania: ok. 1425, wcześniejsza niż u 49% datowanych obiektów atlasu, jeden z 556 obiektów atlasu powstałych w XV wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1323 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 58% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Brest (Francja), 44 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Francja.
Zamek Kérouzéré (fr. Château de Kérouzéré) – zabytkowy zamek w Sibiril (Bretania).
W XIV w. właścicielem pierwotnego zamku był Eon de Kerouzéré, który ożenił się z Małgorzatą de Pontantoul. Ich syn Jehan II Kerouzéré był podczaszym księcia Jana V Zdobywcy (1340-1399). Jego syn Yvon de Kerouzéré ożenił się Marią de Kerimerc’h. Ich syn Jehan III de Kérouzéré, natomiast w 1476 ożenił się z Jeanne de Rosmadec. Herb tego małżeństwa (sojuszu) podtrzymywany przez dwa lwy znajduje się w zamku. Kolejnym właścicielem był Pierre de Boiséon (zm. 1627), który w 1587 ożenił się z Jeanne de Rieux (zm. 1630). Jego herb ozdabia kominek sali honorowej.
Tekst pochodzi z artykułu „Zamek Kérouzéré” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Zamek zbudowano z granitu w pierwszej połowie XV wieku dla Jeana i Yves'a de Kérouzéré, seneszala Morlaix, stronników książąt Bretanii. Widoczny z morza Kérouzéré był niebezpiecznie odsłonięty i szczególnie narażony na ataki angielskie. Toteż książę pozwolił właścicielowi wznieść pojedynczą wieżę o szerokości ponad dwudziestu czterech stóp, z blankami i fosami. Budowa ta wywołała poważny spór z sąsiednim seniorem Kermorvan. W rezultacie od 1466 roku budowla wciąż pozostawała nieukończona, a w 1468 roku Franciszek II musiał udzielić drugiego pozwolenia na jej dokończenie. Pierwotna wieża stanowi część dworu na zachód od obecnego wejścia, z oknem kaplicy powyżej.
Zamek był oblegany w 1590 roku podczas francuskich wojen religijnych i poważnie uszkodzony, gdyż zniszczono wieżę południowo-wschodnią. Odbudowano go około 1600 roku. Znajdują się w nim cztery położone jedna nad drugą sale: najniższa sala leży na prawo od wejścia, a najwyższa, w dachu, daje dostęp do krytego chodnika obronnego. Kuchnia, pomieszczenia wspólne oraz prywatne kwatery znajdujące się powyżej zwrócone są ku zachodowi. Pierwotnie istniały cztery wieże narożne; fosa, z której ślady przetrwały jeszcze w minionym stuleciu, została zasypana. Wnętrze dworu wciąż zachowuje niektóre XVII-wieczne malowidła ścienne. Dach wieży północno-zachodniej odrestaurowano pod koniec XIX wieku.
Od 1883 roku figuruje na liście monument historique francuskiego Ministerstwa Kultury.
Dziś zwiedzający mogą wciąż zobaczyć zbrojownię, kaplicę, schody, chodnik obronny oraz wieżę strażniczą z widokiem na morze. Na terenie posiadłości stoi też wciąż XV-wieczny gołębnik.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Château de Kérouzéré” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →