Zamek Serrant

Zamek Serrant (fr. Château de Serrant) – renesansowy zamek położony w dolinie Loary, w miejscowości Saint-Georges-sur-Loire w departamencie Maine i Loara, ok. 15 km na zachód od Angers.

Tekst pochodzi z artykułu „Zamek Serrant” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Renesansowy zamek zbudowano na fundamentach średniowiecznej twierdzy. Od XIV wieku należał do rodziny Brie. Charles de Brie zainspirował się do rozpoczęcia modernizacji na początku XVI wieku, lecz brak funduszy sprawił, że projekt wstrzymano po ukończeniu jedynie Wieży Północnej.

Własność zmieniała następnie właścicieli kilkukrotnie, zanim Guillaume Bautru, radca stanu, kupił posiadłość w 1636 roku. Bautru wznowił budowę wstrzymaną ponad wiek wcześniej. Wykorzystując oryginalne plany Charles'a de Brie oraz ten sam rdzawy łupek i biały kamień tuffeau, Bautru zapewnił ciągłość projektu. Dodano centralne sale, dwa skrzydła oraz Wieżę Południową, a Jules Hardouin-Mansart dokończył dzieło Bautru, budując kaplicę.

W 1749 roku posiadłość sprzedała ostatnia żyjąca potomkini rodziny Bautru Antoine'owi Walshowi, zamożnemu handlarzowi niewolników z Nantes, pochodzącemu z rodziny wygnanych irlandzkich jakobitów. Oprócz przemeblowania wnętrza zamku, rodzina Walsh zbudowała park w stylu angielskim, pawilony oraz monumentalną bramę z herbem rodowym.

Zamek ostatecznie wyszedł z rąk rodziny Walsh w 1830 roku, gdy Valentine Eugénie Joséphine Walsh de Serrant poślubiła księcia de La Trémoïlle (1764–1839). Książę powierzył Luciene'owi Magne'owi zadanie odrestaurowania zamku, dodano wówczas m.in. blanki i gzymsy. Potomkowie rodziny La Trémoïlle nadal są właścicielami zamku, jednak w XX wieku unowocześniono go, dodając piwnice i elektryczność.

Obecni właściciele są potomkami księcia Jeana Charles'a de Ligne-La Trémoïlle (1911–2005). Jego starsza córka, księżniczka Hedwige de Ligne-La Trémoïlle, poślubiła księcia Charles'a-Guillaume'a de Merode, 14. markiza Westerlo i 3. księcia de Merode. Wśród ich dzieci jest książę Emmanuel de Merode.

Zamek słynie ze swojej biblioteki (liczącej 12 000 książek), sklepionych sal, w których pierwotnie mieściły się kuchnie, oraz sypialni Napoleona, z której cesarz nigdy nie skorzystał, gdyż przebywał w zamku jedynie dwie godziny.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Château de Serrant” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Zamek Serrant zajmuje 1788. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 136. wśród 525 obiektów we Francji. Data powstania — ok. 1350, wcześniejsza niż u 57% datowanych obiektów atlasu — jeden z 604 obiektów atlasu powstałych w XIV wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2901 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 75% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 2 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Angers, 16 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Francja.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗