Albania
Dagnum zajmuje 4803. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 22. wśród 27 obiektów w Albanii. W promieniu 25 km stoi 2 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Shkodër, 11 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Albania.
Dagnum (alb. Danjë lub Dejë, serb. Danj, wł. Dagno) było miastem, siedzibą biskupstwa i ważną średniowieczną twierdzą położoną na terenie dzisiejszej Albanii, która znajdowała się kolejno pod kontrolą albańską, serbską, wenecką i osmańską i pozostaje łacińską stolicą tytularną. Leży w pobliżu współczesnego miasta Vau i Dejës.
W okresie 1081–1116 Dagnum należało do królestwa Duklji.
Ragузańsko-serbski traktat pokojowy podpisano w Dagnum 25 marca 1326 roku, w obecności wojewody (słowiańskiego hrabiego) Mladena i czelnika Đuraša Ilijicia.
Do 1395 roku Sati (którego kasztelanem był Koja Zaharia) oraz Dagnum należały do lenna Kostadina Balšicia i stanowiły część władztwa Zety pod rządami Đurađa II Balšicia. W 1395 roku Balšić przekazał Sati (wraz z Dagnum), Szkodrę i Drivast Republice Weneckiej (aby utworzyć strefę buforową między pozostałą częścią swojej Zety a Imperium Osmańskim), lecz Zaharia odmówił dopuszczenia Wenecjan do przejęcia kontroli nad Sati. Ogłosił się panem Sati i Dagnum („dominus Sabatensis et Dagnensis”) po zdobyciu Dagnum w 1396 roku, które stało się siedzibą jego władztwa.
W 1429 roku Stefan Maramonte, wspierany przez Osmanów oraz siły Gojčina Crnojevicia i Małego Tanusza, splądrował okolice Szkodry i Ulcinju oraz zaatakował Drivast w 1429 roku, lecz nie zdołał go zdobyć. Podczas gdy siły weneckie były zajęte odpieraniem tego ataku, wojska osmańskie zdobyły Dagnum i terytorium Dukagjini, powierzając je we władanie osmańskiemu wojewodzie Ismailowi.
Po otrzymaniu błędnej wiadomości o śmierci sułtana osmańskiego Murada II, Gjergj Arianiti wzniecił w 1432 roku wielki bunt przeciwko Osmanom. Nicholas Dukagjini wykorzystał jednak ten bunt, by odzyskać dawne ziemie swojego rodu, uznając zwierzchnictwo Wenecji. Odstąpił Dagnum Wenecji. Wenecja wkrótce dowiedziała się, że sułtan Murad wciąż żyje. Obawiając się, że sprowokuje to Osmanów, zerwała wszelkie stosunki z Dukagjinim i przekazała Dagnum w ręce tureckie do 1435 roku.
Członkowie Ligi Lezhe, Nikollë Dukagjini oraz Lekë Zaharia, pan Dagnum, spierali się o to, który z nich poślubi Irenę Dushmani, jedyne dziecko Lekëgo Dushmaniego, księcia Zadrimy. Albańscy książęta zostali zaproszeni na wesele młodszej siostry Skanderbega, Mamicy, która miała poślubić Muzakę Thopię w 1445 roku. Irena weszła do sali i wkrótce wybuchły walki.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Dagnum” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →