Polska · XV wiek
Zamek w Dankowie zajmuje 6445. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 245. wśród 397 obiektów w Polsce. Data powstania: ok. 1450, wcześniejsza niż u 46% datowanych obiektów atlasu, jeden z 556 obiektów atlasu powstałych w XV wieku. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Częstochowa, 31 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Polska.
Zamek w Dankowie – ruiny twierdzy bastionowej z 1. połowy XVII wieku zbudowanej przez Stanisława Warszyckiego. W jej obrębie znajdowała się nieistniejąca siedziba właściciela i zabudowania gospodarcze oraz zachowany do dzisiaj kościół.
Tekst pochodzi z artykułu „Zamek w Dankowie” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
W 1581 roku Danków przeszedł na własność rodu Warszyckich. W 1632 roku Stanisław Warszycki miał ukończyć budowę wczesnonowożytnych fortyfikacji zamku. Wzniósł twierdzę bastionową opartą na zasadach związanych ze starą szkołą holenderską i francuską architektury wojskowej. Fortyfikacje uznaje się za rzadki w Polsce przykład zastosowania idei sformułowanych przez francuskiego inżyniera wojskowego Jeana Errarda de Bar-le-Duc. Od strony wschodniej zamek chroniło duże sztuczne jezioro. Najważniejszą budowlą w obrębie kompleksu był murowany kościół Świętego Stanisława, natomiast pozostałych budynków dotąd nie zidentyfikowano.
Podczas potopu szwedzkiego w 1655 roku zamek prawdopodobnie nie został zaatakowany przez Szwedów i był jednym z niewielu miejsc w Polsce, które pozostały niezdobyte. Mogło to wynikać albo z negocjacji z okupantami, albo z faktu, że twierdza była wyjątkowo nowoczesna, silnie ufortyfikowana i dobrze zaopatrzona. W 1657 roku Danków gościł króla Jana II Kazimierza Wazę, królową Marię Ludwikę Gonzagę, Stefana Czarnieckiego oraz senatorów wracających do kraju. Przez kilka miesięcy zamek pełnił rolę politycznego i administracyjnego centrum Rzeczypospolitej Obojga Narodów, gdzie prowadzono negocjacje dyplomatyczne, przyjmowano zagranicznych wysłanników i wydawano rozkazy oraz korespondencję królewską.
Zamek przeszedł później na Michała Warszyckiego, a następnie na Stanisława Warszyckiego, koronnego miecznika. Poprzez posag jego córki Emercjanny trafił w posiadanie hetmana litewskiego Ludwika Konstantego Pocieja, a po jego śmierci został sprzedany rodowi Ponińskich, a później rodowi Wesslów. W 1768 roku inwentarz opisywał zamek jako zrujnowany lub opuszczony. W obrębie fortyfikacji pozostały wielki murowany kościół, kuchnia, zrujnowany spichlerz oraz murowane piwnice. W 1767 roku pozostałe budynki spłonęły po uderzeniu pioruna. W XIX wieku zadłużony majątek przejął Joachim Kempner, a już w 1823 roku zamek opisywano jako ruinę.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Danków Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →