Zamek w Dundadze

Zamek w Dundadze (łot. Dundagas pils, niem. Schloss Dondangen) – zamek w mieście Dundaga na Łotwie.

Średniowieczny zamek na Łotwie, wybudowany w drugiej połowie XIII w. W XIV w. był własnością zakonu krzyżackiego (Kawalerowie Mieczowi). W 1434 kapituła katedralna biskupstwa ryskiego sprzedała warownię biskupowi kurlandzkiemu. W 1559 król Danii Fryderyk II (1534–1588) przekazał go swemu bratu biskupowi Magnusowi (1540–1583). Kolejnym właścicielem był Friedrich von Bülow (zm. 1652), który ożenił się z Anną von Maydell. Jego drugą żoną była Anna Sibylla von der Osten.

Tekst pochodzi z artykułu „Zamek w Dundadze” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Arcybiskupstwo ryskie uzyskało kontrolę nad ziemiami Dundagi w 1237 roku. Zamek Dundaga zbudowano obok kuroniańskiej osady (grodzisko Dundagas Kalnadārzs). Dokładny czas budowy nie jest znany, choć po raz pierwszy wspomniany jest w źródłach pisanych z 1318 roku. Zakłada się, że zamek zbudowano pod koniec XIII wieku i kilkakrotnie zdobywał go zakon inflancki.

W 1434 roku zamek sprzedano biskupstwu kurlandzkiemu, a ponownie sprzedano w 1559 roku – królowi Danii, który z kolei nadał go swemu bratu Magnusowi, księciu holsztyńskiemu – przyszłemu biskupowi kurlandzkiemu.

W połowie XVII wieku został przekształcony ze średniowiecznej twierdzy w reprezentacyjną rezydencję wiejskiego szlachcica przez Annę Sybillę (z domu Osten-Sacken). Trzecie piętro dodano w 1785 roku. Rodzina Osten-Sacken była właścicielem zamku aż do 1920 roku.

Zamek Dundaga ucierpiał poważnie w pożarze w 1872 roku, a jego historyczne wnętrza zostały zniszczone. Spłonął ponownie w 1905 roku, a od 1909 roku poddano go renowacji według projektu H. Pfeiffera. W efekcie zamek zmodernizowano i przekształcono.

Od 1926 roku zamek pełni funkcję budynku publicznego – jako siedziba lokalnej administracji gminnej, szkoły i instytucji kulturalnej.

Zamek jest źródłem licznych legend, opowieści i historii o duchach, które w wielu przypadkach są bliskie rzeczywistym wydarzeniom historycznym.

Zamek otoczony jest wodą z trzech stron. Czwarta strona w czasach średniowiecza była broniona fosą, dziś znajduje się na poziomie gruntu.

Zamek zajmuje powierzchnię 48 na 69 metrów (157 stóp × 226 stóp), ma plan prostokątny, otoczony jest wysokimi murami obronnymi. Na wewnętrznym dziedzińcu zachowała się studnia. Zamek przekształcano podczas licznych renowacji i nie posiada określonego stylu architektonicznego.

Interesującymi zabytkami sztuki są płaskorzeźby po obu stronach głównego wejścia na wewnętrznym dziedzińcu – wykonane przez A. Voltza w 1909 roku. Jedna przedstawia mnicha-wojownika, druga – biskupa.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Dundaga Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Zamek w Dundadze zajmuje 3628. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 17. wśród 45 obiektów na Łotwie. Data powstania — ok. 1201, wcześniejsza niż u 77% datowanych obiektów atlasu — jeden z 861 obiektów atlasu powstałych w XIII wieku. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Łotwa.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗