Pałac Falkland

Pałac Falkland (ang. Falkland Palace) – była rezydencja królów Szkocji położona w hrabstwie Fife.

Początkowo budowla miała postać średniowiecznego zamku, który szkocka rodzina królewska kupiła w XIV wieku od klanu MacDuff. W 1402 był sceną krwawych rozgrywek wewnątrz dynastii. Brat króla Roberta III, Robert Stewart, 1. książę Albany, uwięził w nim następcę tronu, Dawida Stewarta, księcia Rothesay. Książę Dawid nie doczekał swojego oswobodzenia, umierając wcześniej z głodu i wyczerpania.

W latach 1501–1541 królowie Jakub IV i Jakub V prowadzili przebudowę zamku, czyniąc z niego renesansowy pałac. Dla tego ostatniego był miejscem śmierci. Pałac stał się cenionym przez kolejnych władców miejscem wypoczynku. Nie zmieniło się to nawet po zawarciu unii personalnej z Anglią - chętnie przyjeżdżali tam Jakub I, Karol I i Karol II. W czasie wojny domowej został on bowiem doszczętnie spalony przez wojska Olivera Cromwella. Przez kolejne 200 lat pozostawał w ruinie.

Text adapted from “Pałac Falkland” on Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Pałac Falkland zajmuje 343. miejsce na 3813 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 12. wśród 88 obiektów w Szkocji. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Szkocja.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗