Francja · XIX wiek
Fort de Nogent zajmuje 3847. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 303. wśród 787 obiektów we Francji. Data powstania: 1841, wcześniejsza niż u 9% datowanych obiektów atlasu, jeden z 705 obiektów atlasu powstałych w XIX wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1893 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 68% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 38 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Paryż, 10 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Francja.
Fort de Nogent, zwany też Fort de Nogent-sur-Marne, to francuska fortyfikacja stanowiąca część fortyfikacji Paryża. Mimo swojej nazwy fort leży w Fontenay-sous-Bois; nazwa pochodzi od miasta Nogent-sur-Marne, które fort miał chronić. Obecnie mieści się w nim organizacja rekrutacyjna francuskiej Legii Cudzoziemskiej.
Fort de Nogent to jeden z siedemnastu fortów zbudowanych w celu ochrony Paryża z inicjatywy Adolphe’a Thiersa, premiera rządu Ludwika Filipa, podjętej w 1840 roku. Prace rozpoczęto w 1841 roku, a ukończono w 1848 roku, pod kierownictwem Guillaume’a Dode’a de la Brunerie.
Fort otoczony jest pięciobocznym wałem bastionowym o boku 200 metrów (660 stóp), w stylu Vaubana.
Podczas oblężenia Paryża (1870–1871) fortem dowodził komendant Pistoulet, artylerią kierował chef d’escadron David, inżynierią chef de bataillon Revin, a służbą medyczną doktor-major Aude z marynarki. Piechotę stanowiły 31., 61. i 77. kompania piechoty liniowej (590 żołnierzy i 8 oficerów) oraz 11. batalion i dwie kompanie 13. batalionu wojsk mobilnych Sekwany, liczące 114 żołnierzy i 30 oficerów. Wszystkie siły mobilne wysłano 22 września na północ, do Saint-Denis. Artylerię stanowiła 2. bateria bis 4. pułku licząca 205 żołnierzy i dwóch oficerów, saperzy w liczbie 40 żołnierzy i dwóch oficerów, 18 osób personelu zaopatrzeniowego oraz trzech lekarzy i trzech sanitariuszy.
W grudniu 1870 roku pruska artyleria ostrzeliwała fort. Fort wytrzymał do momentu poddania Prusakom w chwili kapitulacji Francji, 26 stycznia 1871 roku.
23, 24 i 25 sierpnia 1944 roku doszło do zaciętych walk między wojskami niemieckimi a oddziałami francuskiego ruchu oporu. Zginęło trzydziestu mieszkańców Fontenay, a Niemcy wycofali się z fortu po ostrzelaniu magazynu kolejowego.
Podczas wojny algierskiej fort stał się obozem internowania. W 1961 roku niemal 200 oficerów, w tym z 1. Zagranicznego Pułku Spadochronowego (1er REP), którzy uczestniczyli w puczu w Algierze, umieszczono w areszcie twierdzowym. Ich zatrzymanie trwało niemal dwa miesiące. Dowództwo pułku aresztowano i osądzono, natomiast podoficerów, kaprali i legionistów przydzielono do innych formacji Legii Cudzoziemskiej.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Fort de Nogent” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →