Stany Zjednoczone · XIX wiek
Fort Phil Kearny zajmuje 1967. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 33. wśród 110 obiektów w Stanach Zjednoczonych. Data powstania: 1866, wcześniejsza niż u 6% datowanych obiektów atlasu, jeden z 705 obiektów atlasu powstałych w XIX wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 3181 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 79% obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Stany Zjednoczone.
Fort Phil Kearny – w latach 60. XIX wieku posterunek United States Army w dzisiejszym północno-wschodnim Wyomingu na szlaku Bozemana. Budowę rozpoczęły 13 lipca 1866 roku kompanie A, C, E i H z 2. batalionu 18. pułku piechoty pod okiem dowódcy pułku i dowódcy Obszaru Górskiego płk Henry’ego Carringtona. Posterunek został nazwany na cześć gen. Philipa Kearny'ego, znanego dowódcy z okresu wojny secesyjnej. Nazwy nie należy mylić z nazwą posterunku w Nebrasce – Fort Kearny – który otrzymał imię wuja generała, Stephena Kearny'ego.
Tekst pochodzi z artykułu „Fort Phil Kearny” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Placówkę nazwano na cześć generała majora Philipa Kearny'ego (1815–1862), popularnej postaci wojny secesyjnej. Fort ten należy odróżnić od podobnie nazwanego Fort Kearny w Nebrasce, nazwanego na cześć jego wuja, Stephena Kearny'ego (1794–1848). Obecnie fort oraz pobliskie miejsca bitew Fettermana i Wagon Box są utrzymywane przez stan Wyoming jako Fort Phil Kearny State Historic Site.
Fort znajdował się po wschodniej stronie Gór Bighorn na terenie dzisiejszego północnego hrabstwa Johnson, około piętnastu mil (24 km) na północ od Buffalo. Wraz z Fort Reno i Fort C. F. Smith, fort ustanowiono wzdłuż Szlaku Bozemana w krainie rzeki Powder u szczytu wojen z Indianami, aby chronić potencjalnych górników podróżujących szlakiem na północ od Szlaku Oregońskiego do dzisiejszej Montany.
Położony na wysokości 4700 stóp (1430 m) nad poziomem morza, Fort Phil Kearny był największą z trzech ufortyfikowanych palisadami warowni wzdłuż szlaku. Jego wysokie na osiem stóp (2,4 m) drewniane mury otaczały obszar 17 akrów (6,9 ha). Dłuższe mury po stronie północno-wschodniej i południowo-zachodniej mierzyły po 1496 stóp (456 m) długości; szerokość strony północno-zachodniej wynosiła 600 stóp (180 m) i zwężała się do 240 stóp (73 m) po stronie południowo-wschodniej. Obwód palisady wynosił około 3900 stóp (1190 m), a jej budowa wymagała ponad czterech tysięcy bali. Dalsza budowa w 1867 roku wymagała ponad 606 000 stóp desek drewna i 130 000 cegieł adobe.
Fort był w ciągłej budowie i zbliżał się do ukończenia w grudniu 1866 roku, kiedy jego garnizon miał zostać przemianowany na 27. pułk piechoty. W szczytowym momencie siły garnizonu liczyły 400 żołnierzy i 150 cywilów: 9 oficerów, chirurga i 329 szeregowych z pięciu kompanii piechoty 18./27. pułku, w tym nowo zwerbowaną kompanię K 27. pułku; jednego oficera i 60 ludzi z kompanii C 2. kawalerii oraz 150 cywilnych pracowników kwatermistrzostwa i kontraktorów.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Fort Phil Kearny” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →