Fort Rice zajmuje 4242. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 79. wśród 110 obiektów w Stanach Zjednoczonych. Data powstania: 1864, wcześniejsza niż u 6% datowanych obiektów atlasu, jeden z 705 obiektów atlasu powstałych w XIX wieku. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Stany Zjednoczone.
Fort Rice (lakota: Psíŋ Otȟúŋwahe; „Wioska Dzikiego Ryżu”) był XIX-wiecznym fortem wojskowym na pograniczu, nazwanym na cześć generała wojny secesyjnej Jamesa Claya Rice'a, znajdującym się w ówczesnym Terytorium Dakoty, a obecnie w Dakocie Północnej. Garnizon fortu objął w październiku 1865 roku 50 Pułk Piechoty Wisconsin.
Fort założył w 1864 roku generał Alfred H. Sully; zbudował go on wraz z 30 Pułkiem Piechoty Wisconsin. Ten pułk został później zastąpiony przez 1 Ochotniczy Pułk Piechoty USA, złożony głównie z byłych żołnierzy konfederackich, którzy przystąpili do Unii. Fort znajdował się na północ od ujścia rzeki Cannonball i na południe od ujścia rzeki Heart. Budynki wewnątrz fortu wzniesiono z materiałów dostępnych lokalnie, w tym z pni topoli na ściany i wsporniki oraz z darni prerii na pokrycie dachów. Fort odbudowano w 1868 roku, burząc stare budynki i wznosząc na ich miejscu nowe. Fort przybrał kształt czworoboku o wymiarach 864 na 544 stóp, otoczonego drewnianymi barierami wysokości 10 stóp. Po zakończeniu renowacji w 1875 roku fort obejmował wartownię, bibliotekę, piekarnię, magazyn, szpital, cztery kwatery kompanijne, pięć magazynów oraz siedem budynków oficerskich.
Stowarzyszenie Historyczne Stanu Dakota Północna chroni teren fortu jako Fort Rice State Historic Site, położony około 30 mil na południe od Mandan w Dakocie Północnej, w hrabstwie Morton. Odwiedzający mogą zobaczyć zagłębienia terenu, linie fundamentów oraz znaczniki narożne z czasów WPA wskazujące pierwotne budynki. Miejsce to posiada tablicę wskazującą na jego historyczne znaczenie.
Mimo protestów co do jego lokalizacji, Fort Rice niekiedy służył jako punkt łączący ludność Stanów Zjednoczonych z Narodem Siuksów. W jego obrębie odbywały się spotkania i podpisywano traktaty. Choć napięcia utrzymywały się przez cały okres funkcjonowania fortu, stanowił on cenny posterunek na pograniczu dla rządu USA. Z fortu prowadzono ekspedycje w celach eksploracyjnych, a obecność wojska w pobliżu oznaczała, że podróżnicy, geodeci kolejowi i robotnicy byli bezpieczni przed zasadzkami ze strony rdzennych mieszkańców i dzikiej zwierzyny.
Podczas pierwszej zimy w forcie garnizonująca kompania poniosła wielkie straty. Zmarło 81 ludzi, głównie z powodu szkorbutu wywołanego niedożywieniem.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Fort Rice” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →