Historyczny układ urbanistyczny

Zamek Gaffron to stary zamek w województwie dolnośląskim w Polsce. Był częścią dawnego niemiecko-śląskiego rycerskiego majątku, obejmującego trzy posiadłości rycerskie: Groß Gaffron (Gawrony), Klein Gaffron (Gawronki) i Beitkau (Bytków). Łącznie majątek obejmował około 4000 hektarów (2000 hektarów gruntów ornych, 1400 hektarów lasu oraz 600 ha wody i innych terenów).

Zamki Gaffron przeszły w ręce rodu von Niebeischitz, a następnie von Schweinichen, który wzniósł obecny zamek. Od 1780 do 1834 roku należał do hrabiego von Gaffron Schönaich-Carolath, następnie wspólnie do radcy medycznego Ebersa i kapitana (Hauptmanna) von Loepera. W 1867 roku Gaffron przeszedł w posiadanie Conrada Freiherra von der Recka.

Od 1937 roku aż do końca II wojny światowej cała posiadłość, wraz z zamkiem, należała do Josefa Veltjensa i jego żony Leni. Zamek został uszkodzony podczas walk w 1945 roku, a według relacji miejscowych, później rozebrany, by dostarczyć materiał budowlany dla Wrocławia (Breslau).

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Gaffron Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Historyczny układ urbanistyczny zajmuje 7152. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 309. wśród 374 obiektów w Polsce. W promieniu 25 km stoi 5 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Legnica, 34 km stąd. Jest jednym z 72 obiektów na mapie regionalnej „Dolny Śląsk”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Polska.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗