Luksemburg · XVI wiek
Pałac Wielkich Książąt w Luksemburgu zajmuje 519. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 1. wśród 49 obiektów w Luksemburgu. Data powstania: 1574, wcześniejsza niż u 34% datowanych obiektów atlasu, jeden z 887 obiektów atlasu powstałych w XVI wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 9250 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 93% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 34 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Luksemburg, 1 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Luksemburg.
Pałac Wielkich Książąt (luks. Groussherzogleche Palais, niem. Großherzogliches Palais, fr. Palais grand-ducal) – oficjalna rezydencja wielkich książąt Luksemburga. Pałac mieści się w centrum stolicy kraju, mieście Luksemburg.
Tekst pochodzi z artykułu „Pałac Wielkich Książąt w Luksemburgu” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Budynek pełnił najpierw funkcję ratusza Luksemburga w latach 1572–1795, siedziby prefektury Départementu des Forêts w 1795 roku, a następnie siedziby rządu Luksemburga w 1817 roku.
Od 1817 roku pałac stał się rezydencją gubernatora, przedstawiciela holenderskich wielkich książąt. W tej roli korzystał z niego książę Henryk, w czasie pełnienia funkcji namiestnika-przedstawiciela Luksemburga. Wnętrze budynku odnowiono w 1883 roku, w związku z wizytą króla Wilhelma III i królowej Emmy, wielkiego księcia i wielkiej księżnej Luksemburga.
Wraz z objęciem władzy przez dom Nassau-Weilburg w 1890 roku pałac stał się rezydencją zarezerwowaną wyłącznie dla wielkiego księcia i jego rodziny. Za panowania wielkiego księcia Adolfa gruntownie go odnowiono, a nowe skrzydło, mieszczące pokoje rodzinne i pomieszczenia dla gości, zostało wzniesione przez belgijskiego architekta Gédéona Bordiau oraz luksemburskiego architekta państwowego Charlesa Arendta.
Podczas niemieckiej okupacji Luksemburga w czasie II wojny światowej Pałac Wielkoksiążęcy był wykorzystywany przez nazistów jako sala koncertowa i tawerna. Znaczna część mebli, kolekcji dzieł sztuki i klejnotów pałacu została zniszczona. Nad fasadą zawieszono wielkie flagi ze swastyką. Po powrocie z wygnania wielkiej księżnej Charlotty w 1945 roku pałac ponownie stał się siedzibą dworu wielkoksiążęcego.
Pod nadzorem Charlotty pałac przemeblowano w latach sześćdziesiątych XX wieku. Poddano go gruntownej renowacji w latach 1991–1996. Wnętrza pałacu są regularnie odnawiane, by dostosować je do współczesnych gustów i standardów komfortu.
Od 1945 do 1966 roku ceremonialną wartę przy pałacu pełniła Gwardia Wielkoksiążęca. Od 1966 roku do dziś służbę wartowniczą pełnią żołnierze wojska luksemburskiego.
W grudniu 2024 roku była przewodnicząca Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych Nancy Pelosi upadła na marmurowych schodach podczas wizyty w pałacu i doznała złamania biodra.
Jako oficjalna rezydencja wielkiego księcia pałac jest przez niego wykorzystywany do pełnienia funkcji oficjalnych.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Grand Ducal Palace, Luxembourg” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →