Indie · XVI wiek
Junagarh Fort zajmuje 1430. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 55. wśród 223 obiektów w Indiach. Data powstania: 1589, wcześniejsza niż u 33% datowanych obiektów atlasu, jeden z 887 obiektów atlasu powstałych w XVI wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 4431 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 85% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Jest jednym z 30 obiektów na mapie regionalnej „Radżastan”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Indie.
Fort Junagarh to fort w mieście Bikaner, w stanie Radżastan, w Indiach. Fort pierwotnie nazywano Chintamani, a przemianowano go na Junagarh, czyli „Stary Fort”, na początku XX wieku, gdy rodzina panująca przeniosła się do pałacu Lalgarh poza murami fortu. Członkowie bocznej linii rodziny królewskiej nadal zamieszkiwali fort. Jest to jeden z niewielu większych fortów w Radżastanie, który nie został wzniesiony na szczycie wzgórza. Współczesne miasto Bikaner rozwinęło się wokół fortu.
Budowę kompleksu fortecznego nadzorował Karan Chand, premier radży Rai Singha, szóstego władcy Bikaneru, panującego w latach 1571–1611. Budowę murów i towarzyszącej im fosy rozpoczęto w 1589 roku, a ukończono w 1594. Fort wzniesiono poza pierwotnym fortem miasta (pierwszym fortem zbudowanym przez Rao Bikajiego), około 1,5 kilometra od centrum miasta. Pewne pozostałości starego fortu zachowały się w pobliżu świątyni Lakszmi Narajan.
Zapisy historyczne ujawniają, że mimo powtarzających się ataków wrogów mających na celu zdobycie fortu, nie został on zajęty, z wyjątkiem jednodniowej okupacji przez Kamrana Mirzę. Kamran, drugi syn cesarza mogolskiego Babura, zaatakował Bikaner w 1534 roku, gdy rządził nim wówczas Rao Jait Singh.
Liczący 5,28 hektara obszar fortu usiany jest pałacami, świątyniami i pawilonami. Budowle te ukazują kulturę mieszaną, widoczną w połączeniu różnych stylów architektonicznych.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Junagarh Fort” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →