Kaunas Fortress

Twierdza Kowno (lit. Kauno tvirtovė, ros. Ковенская крепость, niem. Festung Kowno) to pozostałości kompleksu fortecznego w Kownie na Litwie. Została zbudowana i rozbudowana w latach 1882–1915 w celu ochrony zachodnich granic Imperium Rosyjskiego, a w 1887 roku uzyskała status twierdzy „pierwszej klasy”. Podczas I wojny światowej kompleks stanowił największą budowlę obronną w całym państwie, zajmując powierzchnię 65 km² (25 mi²).

Twierdza przeszła próbę bojową w 1915 roku, gdy Niemcy zaatakowały Imperium Rosyjskie, i wytrzymała jedenaście dni oblężenia, zanim została zdobyta. Po I wojnie światowej znaczenie militarne twierdzy malało w miarę postępu w uzbrojeniu, który czynił ją coraz bardziej przestarzałą. Wykorzystywały ją różne instytucje cywilne, a także pełniła funkcję garnizonu.

Podczas II wojny światowej części kompleksu fortecznego były wykorzystywane przez nazistowskie Niemcy do przetrzymywania, przesłuchań i egzekucji. Zamordowano tam około 50 000 osób, w tym ponad 30 000 żydowskich ofiar Holokaustu. Niektóre odcinki zostały od tego czasu odrestaurowane; w Forcie IX mieści się muzeum i miejsce pamięci poświęcone żydowskim ofiarom masowych egzekucji Holokaustu. Kompleks stanowi najpełniej zachowany przykład twierdzy Imperium Rosyjskiego.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Kaunas Fortress” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Kaunas Fortress zajmuje 1402. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 10. wśród 32 obiektów na Litwie. Data powstania — 1879, wcześniejsza niż u 5% datowanych obiektów atlasu — jeden z 607 obiektów atlasu powstałych w XIX wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2613 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 73% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 3 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Kowno, 2 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Litwa.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗