Ksar of Taourirt

Kasba Taourirt to zabytkowy, ufortyfikowany zespół rezydencjalny, czyli kasba (tighremt w języku tamazight), w Ouarzazate, w Maroku.

Według tradycji ustnej kasbę wzniesiono po raz pierwszy w XVII wieku, staraniem Imzwarnów, potężnej lokalnej rodziny. Bardziej pewne jest jednak, że w XIX wieku kasba została przejęta i rozbudowana przez rodzinę Glaoui. U szczytu swojego znaczenia pod koniec XIX wieku kasba kontrolowała ważne miejsce u zbiegu kilku dolin rzecznych – w tym Draa i Dadès – stanowiących część saharyjskich szlaków handlowych. Jeden z członków rodziny Glaoui, Thami el-Glaoui, był znanym paszą Marrakeszu przez cały okres francuskiego panowania kolonialnego nad Marokiem w XX wieku.

Po zakończeniu francuskiego panowania kolonialnego i utracie kontroli przez rodzinę Glaoui nad regionem, kasbę stopniowo zajmowali skłotersi i zaczęła ona popadać w ruinę. W 1954 roku wpisano ją na marokańską listę dziedzictwa narodowego. W 1956 roku obiekt przeszedł pod kontrolę państwa marokańskiego, choć własność zwrócono rodzinie Glaoui na początku lat 60. XX wieku. W 1972 roku rodzina Glaoui sprzedała kasbę gminie Ouarzazate.

Stanowisko pozostawało opuszczone do końca lat 80. XX wieku, kiedy powstało CERKAS (Centre de Conservation et de Réhabilitation du Patrimoine Architectural Atlasiques et Subatlasiques), które przejęło nadzór nad konserwacją południowych kasb Maroka. Niewielka część kasby została odrestaurowana w latach 90. XX wieku z pomocą UNESCO i jest obecnie otwarta jako atrakcja historyczna. Niektóre nieodrestaurowane obszary kasby są nadal zamieszkane przez rodziny. Kasba pojawiła się w filmach, w tym w „Gladiatorze” i „Księciu Persji”.

Stanowisko zostało uszkodzone przez trzęsienie ziemi z września 2023 roku, które nawiedziło południowe Maroko. Wstępna ocena szkód wykazała pęknięcia i częściowe zawalenia budynku oraz otaczającej go zabytkowej dzielnicy, z ryzykiem dalszych zawaleń.

Budowla wykonana jest w dużej mierze z ubijanej ziemi i suszonej cegły mułowej i należy do najbardziej imponujących i najlepiej zachowanych przykładów tego typu. Zasadnicza część budynku ma trzy kondygnacje i wyróżnia się dużymi kwadratowymi lub prostokątnymi wieżami na narożnikach, których zewnętrzne ściany zdobią motywy geometryczne i nisze, typowe dla architektury spotykanej w tradycyjnie zamieszkanych przez Berberów regionach oaz południowego Maroka.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Kasbah Taourirt” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Ksar of Taourirt zajmuje 2400. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 9. wśród 37 obiektów w Maroku. Data powstania — ok. 1650, wcześniejsza niż u 26% datowanych obiektów atlasu — jeden z 626 obiektów atlasu powstałych w XVII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 1577 razy w ciągu ostatnich 60 dni — więcej niż 61% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Maroko.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗