Estonia · XIV wiek
Laiuse Castle zajmuje 2829. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 19. wśród 36 obiektów w Estonii. Data powstania: ok. 1395, wcześniejsza niż u 52% datowanych obiektów atlasu, jeden z 758 obiektów atlasu powstałych w XIV wieku. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Estonia.
Zamek Laiuse (est. Laiuse ordulinnus, niem. Burg Lais) był zamkiem zakonu kawalerów mieczowych w Laiusevälja, w gminie Jõgeva, w Estonii. Obecnie zamek jest w ruinie.
Zamek Laiuse był pierwszym zamkiem w Estonii zbudowanym z myślą o obronie przed bronią palną. Najstarszą część zamku wzniósł prawdopodobnie pod koniec XIV wieku zakon kawalerów mieczowych. Po raz pierwszy wzmiankowano go w 1406 roku.
W 1558 roku, podczas wojny inflanckiej, zamek zdobyły wojska rosyjskie i poważnie go uszkodziły. Podczas wojny inflanckiej, w 1569 roku, dwukrotnie oblegał go zakon kawalerów mieczowych pod wodzą Gottharda Kettlera. Po wojnie, od 1582 roku, zamek wszedł w skład Polski, znany po polsku jako Lajs. Król Stefan Batory mianował Andrzeja Orzechowskiego starostą lajskim w nagrodę za jego męstwo podczas wojny inflanckiej, a w 1589 roku król Zygmunt III Waza potwierdził tę nominację. Orzechowski odbudował zamek, który stał się siedzibą starostów. Był siedzibą najbardziej na północ wysuniętego starostwa w historii Polski. Na początku wojny polsko-szwedzkiej 1600–1611, w 1600 roku, zamek oblegała i zdobyła Szwecja, lecz w następnym roku został zwrócony Polsce. W 1622 roku de facto przeszedł pod panowanie Szwecji, de iure w 1660 roku.
Podczas wielkiej wojny północnej, w latach 1700–1701, po bitwie pod Narwą, król Szwecji Karol XII urządził tu swoją kwaterę zimową. Przez pięć miesięcy Laiuse było ośrodkiem administracyjnym Imperium Szwedzkiego.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Laiuse Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →