Zamek w Lachowiczach

Zamek w Lachowiczach – jedna z najmocniejszych twierdz Wielkiego Księstwa Litewskiego i całej Rzeczypospolitej w XVII wieku. Zamek znajdował się przy drodze z Mińska i Słucka do Brześcia i Warszawy.

Tekst pochodzi z artykułu „Zamek w Lachowiczach” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Zbudowano go pod koniec XVI wieku z inicjatywy hetmana Jana Hieronima z rodu Chodkiewiczów, na wzgórzu w białoruskim miasteczku o tej samej nazwie. Stał na brzegu rzeki Wiedźma, otoczony fosą regulowaną przez groblę. W centrum znajdował się dwukondygnacyjny pałac. Syn Hieronima, Jan Karol, hetman wielki litewski, przebudował i ufortyfikował zamek.

Siedemnastowieczni właściciele, ród Sapiehów, wzmocnili zamek do tego stopnia, że był on jedynym w regionie, który przetrwał kozackie rzezie Chmielnickiego oraz kolejne wojny z Rosją. Zamek przetrwał oblężenie w 1660 roku, będąc jedyną twierdzą w Wielkim Księstwie Litewskim niezdobytą przez Rosję podczas wojny polsko-rosyjskiej (1654–1667).

Zamek wraz z otaczającą go osadą został zniszczony podczas wielkiej wojny północnej 1700–1721, po tym jak ród Radziwiłłów doprowadził do rekwizycji przez koronę dział lachowickich na potrzeby obrony Słucka. Armia szwedzka spaliła doszczętnie zamek i kościół katolicki w 1706 roku.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Liahavichy Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Zamek w Lachowiczach zajmuje 4895. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 23. wśród 41 obiektów na Białorusi. Data powstania — ok. 1575, wcześniejsza niż u 36% datowanych obiektów atlasu — jeden z 755 obiektów atlasu powstałych w XVI wieku. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Białoruś.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗