Hiszpania · XVIII wiek
Palacio de Liria zajmuje 848. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 34. wśród 606 obiektów w Hiszpanii. Data powstania: 1770, wcześniejsza niż u 14% datowanych obiektów atlasu, jeden z 685 obiektów atlasu powstałych w XVIII wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 8364 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 92% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 18 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Madryt, 1 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Hiszpania.
Palacio de Liria – neoklasyczny pałac miejski położony w Madrycie, rezydencja Domu Alba.
Pałac został zbudowany w XVIII wieku; w stolicy rozmiarom ustępował jedynie Pałacowi Królewskiemu. Od początku XIX w. był oficjalną rezydencją Domu Alba w Madrycie i mieścił jego kolekcję sztuki i archiwum. Jest uznawany za największą prywatną rezydencję w Madrycie (200 pokoi na powierzchni 3500 m²). Otaczają go obszerne ogrody pałacowe.
Nazwa pałacu pochodzi od małej miejscowości Liria w Walencji, w której rezydował James Francis Edward Fitz-James Stuart y Ventura Colón de Portugal, III książę Berwick. Jego żona María Teresa de Silva y Álvarez de Toledo miała trudności z zajściem w ciążę, ale w 1752 urodziła jedynego syna Carlosa właśnie w Lirii. Kilkanaście lat później książę nazwał swój madrycki pałac na cześć miejscowości, w której urodził się jego dziedzic.
Tekst pochodzi z artykułu „Palacio de Liria” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Zbudowany około 1770 roku według projektu architekta Ventury Rodrígueza, powstał na zlecenie Jamesa Fitz-Jamesa Stuarta, 3. księcia Berwick, będącego zarazem 3. księciem Liria (stąd nazwa pałacu). Na początku XIX wieku przeszedł w spadku na dom Alba. 19 marca 1833 roku w Pałacu Liria wybuchł pożar, który zniszczył część jego archiwum. Eugenia de Montijo, ostatnia małżonka cesarza Francuzów, zmarła tu w 1920 roku.
Wszystko poza fasadami zostało zniszczone podczas hiszpańskiej wojny domowej. Następnie pałac odbudowali Jacobo Fitz-James Stuart, 17. książę Alby, oraz jego córka Cayetana Fitz-James Stuart, 18. księżna Alby, która stała na czele domu Alba w latach 1955–2014. Brytyjski architekt Edwin Lutyens otrzymał od 17. księcia zlecenie na projekty wnętrz. Lutyens utrzymywał kontakt z księciem w latach 40. XX wieku, a odbudowa, mimo że nastąpiła po śmierci architekta, korzystała z jego rysunków.
Choć oficjalną rezydencją 18. księżnej Alby był Pałac Liria, w późniejszych latach życia wolała Palacio de las Dueñas w Sewilli, gdzie zmarła. Jej syn i dziedzic Carlos Fitz-James Stuart, 19. książę Alby, mieszka w Pałacu Liria. 19 września 2019 roku rodzina zdecydowała się otworzyć drzwi pałacu dla publiczności i umożliwić zwiedzanie z przewodnikiem. To jeden z niewielu zamieszkanych pałaców, które można zwiedzać, ponieważ obecny książę Carlos i jego brat Fernando nadal w nim mieszkają.
Ogrody zaprojektowali cenieni ogrodnicy krajobrazu i architekci tamtej epoki, tacy jak sam Ventura Rodríguez, Sabatini oraz francuski architekt i projektant ogrodów Jean Claude Nicolas Forestier. Ogrody, pierwotnie utrzymane w formalnym stylu francuskim, przekształcono w romantyczny styl angielski. Front, pierwotnie zaprojektowany jako esplanada, obsadzono kasztanowcami, mimozami, cisami i drzewami granatu. Tylna część pałacu zachowała bardziej geometryczny ogród w stylu wersalskim, z rabatami obrysowanymi żywopłotami. Przeszedł on różne przemiany w XVIII i XIX wieku.
W 1916 roku 17. książę Alby zlecił Forestierowi przywrócenie XVIII-wiecznego stylu tylnej części ogrodu, którą można oglądać jedynie z balkonów wychodzących na północ.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Liria Palace” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →