Zamek Homole

Zamek Homole – ruiny zamku na wzniesieniu Gomoła (733 m n.p.m.) na Wzgórzach Lewińskich, ponad przełęczą Polskie Wrota (ziemia kłodzka, Sudety Wschodnie).

Tekst pochodzi z artykułu „Zamek Homole” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Więcej z angielskiej Wikipedii

Ośrodkiem lordostwa Homole był (nieistniejący już) zamek Homole, położony na górze nad doliną rzeki Bystrzycy Dusznickiej, około 3 km na zachód od Dusznik-Zdroju (czes. Dušníky, niem. Bad Reinerz). Ze względu na swoje położenie geograficzne strzegł ważnej drogi z Pragi przez Przełęcz Homolską do Kłodzka (czes. Kladsko, niem. Glatz) i Wrocławia (czes. Vratislav, niem. Breslau), tzw. Drogi Polskiej. Zamek Homole nazywany był po niemiecku Landfried aż do XV wieku. W 1427 roku zdobyli go husyci, którzy wykorzystywali go jako bazę do ataków na ziemię kłodzką i sąsiedni Śląsk. W tym okresie niemiecka nazwa Landfried została zastąpiona czeską nazwą Homole.

Po 1560 roku zamek stał niezamieszkany i popadał w ruinę. Elektor Palatynatu Otton Henryk kazał sporządzić szkice zamku podczas swojej podróży z Neuburga nad Dunajem do Krakowa w 1536 roku. Szkice te są jedynymi zachowanymi wizerunkami zamku sprzed jego zniszczenia.

W X wieku Homole należało do terytorium dynastii Sławnikowiców. W 995 roku zostało przejęte przez dynastię Przemyślidów. Wówczas lordostwo Homole obejmowało jedynie wschodnią część późniejszego okręgu Homole, czyli dorzecze rzeki Bystrzycy Dusznickiej, wraz z miastem Duszniki-Zdrój i szeregiem wsi (dzisiejsze Słoszów, Ocieszów, Bystra, Łężyce, Szczytna, Kulin Kłodzki i Dolina).

W XIV wieku lordostwo należało do panów Pannwitz. Po przekazaniu Dětřichowi z Janovic (1392–1411), Homole połączono z sąsiednim lordostwem Náchod. W 1412 roku lordostwa przeszły w posiadanie Henryka z Lažan, który wymienił Homole i Náchod w 1414 roku z Boczkiem II z Podiebradów (zm. 1417) na miasto i lordostwo Bechyně w południowych Czechach. Syn Boczka, Wiktor, gorliwy zwolennik utrakwistów, zmarł w 1427 roku. Taboryci zdobyli następnie zamek Homole i wykorzystywali go jako bazę do najazdów na ziemię kłodzką i Śląsk. Lordostwem Homole rządzili wspólnie taboryccy kapitanowie Jan Holý i Mikuláš Trčka z Lípy. W 1440 roku zamek trafił w ręce taboryckiego rycerza-rabusia Jana Koldy z Żampachu.

Tłumaczenie maszynowe artykułu „Lordship of Homole” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.

Zamek Homole zajmuje 4812. miejsce na 8134 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 177. wśród 374 obiektów w Polsce. W promieniu 25 km stoi 11 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Wałbrzych, 41 km stąd. Jest jednym z 72 obiektów na mapie regionalnej „Dolny Śląsk”. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Polska.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗