Ukraina · XIV wiek
Zamek Sieniawskich w Międzybożu zajmuje 1644. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 34. wśród 195 obiektów na Ukrainie. Data powstania: ok. 1350, wcześniejsza niż u 54% datowanych obiektów atlasu, jeden z 758 obiektów atlasu powstałych w XIV wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 3897 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 83% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 1 innych obiektów atlasu. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Ukraina.
Zamek Sieniawskich w Międzybożu – obronny zamek wznieśli Koriatowicze, którzy okoliczne dobra w 1366 r. dostali od króla Polski Kazimierza Wielkiego.
Tekst pochodzi z artykułu „Zamek Sieniawskich w Międzybożu” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Pierwsza fortyfikacja na wysokim przylądku u zbiegu rzek Bużok i Boh Południowy pochodzi z okresu Rusi Kijowskiej. Miasto Międzybóż po raz pierwszy wzmiankowano w kronikach historycznych w 1146 roku, lecz znaleziska archeologiczne na terenie zamku wskazują, że osada istniała znacznie wcześniej. W XIII wieku Międzybóż wchodziło w skład ziemi bołochowskiej, a w tym czasie stał tu drewniany gród. Rozebrał go Daniel Halicki w 1255 roku.
Pierwszy kamienny zamek zbudowano tu w czasach Wielkiego Księstwa Litewskiego (XIV wiek), gdy ziemią podolską władali Koriatowicze. Niektóre budowle z okresu litewskiego zachowały się pod zabudową kolejnych epok. Od 1540 roku zamek i miasto Międzybóż stanowiły własność hetmana Mikołaja Sieniawskiego (1489–1569) i jego potomków. Rozmiar zamku powiększono wówczas do obwodu zbliżonego do dzisiejszego. W latach 1672–1699, podczas okupacji województwa podolskiego przez Turków, w zamku stacjonował turecki garnizon.
Od 1731 roku, w wyniku małżeństwa z hrabianką Marią Zofią Sieniawską, zamek stał się częścią wiana i przeszedł na własność księcia Augusta Aleksandra Czartoryskiego oraz jego potomków. W XVIII wieku zamek stracił znaczenie militarne i stał się jedną z prowincjonalnych rezydencji rodu Czartoryskich. W latach 1790–1791 komendantem garnizonu w Międzybożu był Tadeusz Kościuszko.
Po drugim rozbiorze Rzeczypospolitej Obojga Narodów (1793) i aneksji województwa podolskiego Międzybóż przeszło pod panowanie Imperium Rosyjskiego, pozostając jednak własnością rodu Czartoryskich. W 1819 roku książę Adam Jerzy Czartoryski otworzył w zamku szkołę dla dzieci miejscowej szlachty. W tym celu zamek nieco przebudowano, w wyniku czego nabrał cech neogotyckich. Za udział w powstaniu listopadowym 1830–1831 zamek skonfiskowano wraz ze wszystkimi dobrami Czartoryskich.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Medzhybizh Fortress” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →