Zamek w Mikulińcach zajmuje 7743. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 116. wśród 195 obiektów na Ukrainie. Data powstania: 1550, wcześniejsza niż u 36% datowanych obiektów atlasu, jeden z 887 obiektów atlasu powstałych w XVI wieku. W promieniu 25 km stoi 5 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Iwano-Frankiwsk, 84 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Ukraina.
Zamek w Mikulińcach (ukr. Микулинецький замок) – zamek wybudowany w 1550 r. w Mikulińcach przez Annę Jordanową z rodu Sieniawskich, małżonkę Wawrzyńca Spytka Jordana z Zakliczyna, kasztelana krakowskiego.
Tekst pochodzi z artykułu „Zamek w Mikulińcach” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Więcej z angielskiej Wikipedii
Twierdza, położona na wzgórzu na prawym brzegu rzeki Seret, była często atakowana i najeżdżana, gdyż leżała na tzw. szlaku tatarskim. W 1675 roku, podczas najazdu Ibrahima Szyszmana, zamek oblegli Turcy; po 15-dniowej obronie poddał się pod warunkiem uwolnienia załogi i mieszkańców. Najeźdźcy nie dotrzymali umowy. Dowódcy (w tym komendant zamku, niejaki Orchyjowski, wraz z trzema synami) zostali zamordowani przez wbicie na pal, resztę obrońców uprowadzono w niewolę. Przez pewien czas twierdza była siedzibą rodu Zborowskich, otrzymaną w posagu od Zofii, córki Spytka Wawrzyńca Jordana, która poślubiła Samuela Zborowskiego. W 1637 roku twierdzę nabył Stanisław Koniecpolski, kasztelan krakowski i hetman wielki koronny. Kolejnymi właścicielami zamku byli Sieniawscy, Lubomirscy i Mniszchowie. Pod koniec XIX wieku zamek przekształcono w stajnie.
Od połowy XVIII wieku właścicielką zamku była Ludwika Potocka z rodu Mniszchów, kasztelanowa krakowska, która wykupiła majątek od Lubomirskich i wzniosła obecny pałac. W 1792 roku właścicielem pałacu był baron z rodu Konopków. Na początku XIX wieku Jan Konopka urządził w części sal zamkowych fabrykę sukna, która nie wytrzymała konkurencji fabryk istniejących w zachodnich prowincjach austriackich. Obecnie w pałacu mieści się sanatorium fizykoterapeutyczne. Dawne wnętrza przystosowano do działalności medycznej i utraciły stylowe cechy.
Zamek w XVI wieku był budynkiem mieszkalnym o czterech skrzydłach długości 75 metrów i dużych piwnicach. Jego mury zewnętrzne miały grubość 2 metrów. Wewnątrz twierdzy znajdował się dziedziniec, dostępny przez bramy wjazdowe od strony wschodniej i zachodniej. Na trzech narożnikach stały trzykondygnacyjne wieże z gniazdami działowymi.
Tłumaczenie maszynowe artykułu „Mykulyntsi Castle” w angielskiej Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →