Zamek w Wiśniczu

Zamek w Wiśniczu – zabytkowy zamek we wsi Stary Wiśnicz.

Obiekt położony na zalesionym wzgórzu nad rzeką Leksandrówką, wzniesiony przez Jana Kmitę herbu Szreniawa w drugiej połowie XIV w. Po raz pierwszy istnienie zamku („castrum”) poświadczają rachunki żup bocheńskich z 1396.

Wczesnobarokowy korpus zamku z elementami renesansowymi zbudowano na planie czworoboku z wewnętrznym dziedzińcem. Zwieńczono go czterema basztami w narożach. Od północno-wschodniej strony dobudowano kaplicę z kryptą grobową Lubomirskich, a od południowo-wschodniej wolno stojącą tzw. Kmitówkę. Na drugim piętrze, przy Sali Rycerskiej mieści się galeria widokowa. Budowla otoczona jest fortyfikacjami bastionowymi na pięcioboku z bramą wjazdową w formie łuku triumfalnego z 1621.

Text adapted from “Zamek w Wiśniczu” on Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Zamek w Wiśniczu zajmuje 3373. miejsce na 3813 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 138. wśród 165 obiektów w Polsce. Powstał w 1600 i jest starszy niż 35% datowanych obiektów atlasu — jeden z 370 obiektów atlasu powstałych w XVI wiek. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Polska.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗