Stari grad w Varaždinie

Stari grad w Varaždinie (chorw. Stari grad Varaždin) – zabytkowy średniowieczny zamek w mieście Varaždin.

Pierwsza udokumentowana wzmianka o zamku pochodzi z 1181. W 1397 król Zygmunt Luksemburski (1368–1437) przekazał warownię hrabiemu Hermannowi z Celje. W 1461 właścicielem obiektu stał się Jan Vitovec. W latach 1510–1543 Maria Habsburżanka (1505–1558), żona króla Ludwika II (1506–1526), ofiarowała zamek za zasługi Stefanowi Batoremu (1533–1586). W 1543 spadkobiercy Batorego zwrócili warownię królowi Ferdynandowi I Habsburgowi (1503–1564), który z kolei użyczył go baronowi Iwanowi Ungadowi. W latach 1553–1563 nastąpiła renowacja i wzmocnienie obiektu przez rodzinę Italów. Dokonali tego: mistrz budowlany Domenico dell'Allio (1505–1563) oraz jego brat Giovanni. W 1591 król Rudolf II Habsburg (1552–1612) podarował zamek chorwackiemu banowi (wicekrólowi) Tomo Erdödy’mu (1558–1624), który w 1584 poślubił córkę właściciela warowni Krsto Ungnady (1527–1587). W 1607 zamek oficjalnie przeszedł na własność Tomo Erdödy’ego i pozostał w rękach jego rodziny przez ponad 300 lat.

Nad bramą znajdują się herby Jerzego III Erdödy’ego (1647–1712) i jego żony Elżbiety Rákóczy (1654–1707), z rokiem 1705.

Text adapted from “Stari grad w Varaždinie” on Wikipedia, CC BY-SA 4.0.

Stari grad w Varaždinie zajmuje 3085. miejsce na 3813 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 31. wśród 33 obiektów w Chorwacji. Powstał w 1600 i jest starszy niż 35% datowanych obiektów atlasu — jeden z 370 obiektów atlasu powstałych w XVI wiek. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Chorwacja.

Zobacz na interaktywnej mapie zamków →

Przeczytaj całą historię w Wikipedii ↗