Polska · XVI wiek
Zamek Książęcy w Oleśnicy zajmuje 2701. miejsce na 9040 w rankingu rozpoznawalności zamków tego atlasu i 94. wśród 397 obiektów w Polsce. Data powstania: 1542, wcześniejsza niż u 39% datowanych obiektów atlasu, jeden z 887 obiektów atlasu powstałych w XVI wieku. Artykuły o tym obiekcie w Wikipedii otwarto 2499 razy w ciągu ostatnich 60 dni, więcej niż 74% obiektów atlasu. W promieniu 25 km stoi 4 innych obiektów atlasu. Najbliższy przewodnik na jednodniowy wypad to Opole, 71 km stąd. Zobacz w statystykach zamków, jak wypada Polska.
Zamek Książęcy w Oleśnicy, znany jako Zamek Książąt Oleśnickich, Zamek w Oleśnicy (niem. Kronprinzliches Schloss, Piastenschloss zu Oels) – zamek w Oleśnicy z XIII w., wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa dolnośląskiego.
Zabytkowa renesansowa budowla wzniesiona w miejscu gotyckiej warowni z XIII w. Siedziba książąt oleśnickich do XIX w.
Gród obronny Piastów Oleśnickich wzmiankowany był pierwszy raz 1239 roku, natomiast pierwszy zapis o zamku pochodzi z 1292 roku. Budowę zainicjował prawdopodobnie Konrad I oleśnicki, ale okres świetności zamku przypada na potomków czeskiego króla Jerzego z Podiebradów, którzy objęli w posiadanie księstwo oleśnickie po wygaśnięciu miejscowej linii Piastów. Pierwszym z właścicieli był Henryk I Starszy z Podiebradów, a po jego śmierci jego synowie: Albrecht, Jerzy I i Karol I. Syn ostatniego – Jan z Podiebradów, rozpoczął wielką przebudowę zamku i zbudował tak zwany zamek przedni, zwany również Pałacem Wdów. Karol II Podiebradowicz nadał zamkowi dzisiejszą bryłę.
Zbudował skrzydło wschodnie, renesansowe krużganki, a także skrzydło południowe. Kolejne rozbudowy i przebudowy uczyniły z niego renesansową rezydencję. Po wygaśnięciu linii Podiebradów księstwo oleśnickie przejęli Wirtembergowie będący właścicielami zamku do 1792 roku, a następnie Welfowie do 1884 roku. Pod koniec XIX wieku zamek stał się lennem tronowym Hohenzollernów, którzy przeprowadzili gruntowną renowację zamku, będącego letnią rezydencją rodziny do 1945 roku.
Po II wojnie światowej w ocalałych budynkach przetrzymywano węgierskich i włoskich jeńców wojennych. Później miał tam siedzibę oddział radzieckiego Międzynarodowego Czerwonego Krzyża, a następnie Technikum Budowlane. W latach 1970–1990 w zamku znajdował się oddział terenowy Muzeum Archeologicznego we Wrocławiu. Od 1975 roku do 1993 roku w zamku funkcjonowała Centralna Szkoła Instruktorów Związku Harcerstwa Polskiego. W 1993 roku zamek stał się własnością Komendy Głównej Ochotniczych Hufców Pracy. Zamek jest częścią Europejskiego Szlaku Zamków i Pałaców.
Tekst pochodzi z artykułu „Zamek Książęcy w Oleśnicy” w Wikipedii, CC BY-SA 4.0.
Zobacz na interaktywnej mapie zamków →